جنبه‌ها‌ی صوری و معنایی عناصر وجهی در جمله‌های فارسی

واکنش سخنگویان زبان در برابر جملات وجهی با عکس‌العمل آنها در مقابل جمله‌های غیروجهی متفاوت است. از مهمترین و معمولترین راههای بیان جمله های وجهی استفاده از عناصر وجهی از قبیل افعال وجهی، قیود جمله، و دسته مشخصی از افعال واژگانی است. از اهداف این تحقیق، تحلیل و تبیین نقشها، انواع و درجات مفهوم وجهیت در فارسی امروز است. این پژوهش همچنین تمایز مطلوبی را میان جنبه های صوری و معنایی مقوله وجهیت در فارسی ایجاد می کند.پژوهش حاضر برای نخستین مرتبه، نشان می دهد که فعل خواستن علاوه بر نقشی که در ساخت‌های زمان آینده ایفا می‌کند، وسیله مناسبی برای بیان درجه قوی وجهیت است، به گونه‌ای که به تنهایی متضمن وقوع رخداد می‌شود، و این مهم از دید تمامی پژوهش‌های پیشین پنهان مانده است. بنابراین براحتی می‌توان ادعا کرد که زبان فارسی ازهر سه درجه ضعیف، متوسط و قوی وجهیت بهره مند است. در باب انواع وجهیت نیز باید گفت که با توجه به شواهد و مصادیق کشف و استخراج شده از روزنامه‌های فارسی زبان، هر سه نوع وجهیت، که عبارتند از وجهیت معرفتی، پویا و الزامی، در فارسی امروز بطور عادی مورد استفاده قرار می‌گیرند.