توالی هماهنگ در زبان ترکی آذربایجانی

توالیِ هماهنگ مدلی از نظریه بهینگی است، که اولین بار توسط پرینس و اسمولنسکی در سال 1993 مطرح شد اما با توجه به اینکه در آن زمان رویکرد بهینگیِ استاندارد بسیار مورد توجه قرار گرفته بود، کنار گذاشته شد. این نظریه مجدداً توسط مکارتی در سال‌های 2002- 2000 مطرح شد(مکارتی،2010: 8). تفاوت اصلی این رویکرد با رویکرد بهینگیِ استاندارد در نحوه فعالیت بخش مولّد است. در چارچوب رویکرد توالیِ هماهنگ، بخش مولد، در هر مرحله از فعالیت، یک و فقط یک تغییر در درون‌داد ایجاد می‌کند و بالطبع گزینه‌های حاصل در هر مرحله از فعالیت مولد، تغییرات اندکی را نسبت به شکل درون‌داد نشان می‌دهند و با هم شباهت زیادی دارند.در این مقاله سعی بر آن داریم که با تحلیلِ داده‌هایی از زبان ترکیِ آذربایجانی نشان دهیم که رویکرد توالیِ هماهنگ کاراییِ بهتری نسبت به رویکرد بهینگیِ استاندارد، در نمایش سیر مراحل اشتقاقِ برون‌داد از درون‌داد، و همچنین رتبه‌بندیِ محدودیت‌ها، دارد.