مقایسه مهارتِ تعریفِ واژه بین کودکانِ دوزبانه دارای آسیبِ ویژه زبانی و کودکان طبیعی

هدف از این پژوهش بررسی مهارتِ تعریفِ واژه در کودکان دوزبانه دارای آسیب ویژه زبانی و مقایسه آن با کودکان دوزبانه طبیعی است. در این پژوهش 6 کودک 7 تا 8 ساله دوزبانه (آذری – فارسی) با آسیب ویژه زبانی و 12کودک همتای سنی و زبانی از لحاظ مهارتِ تعریفِ واژه بررسی شدند. داشتن تاخیر زبانی، نداشتن مشکلات شنوایی، بینایی و هوشی از معیارهای ورود به پژوهش بودند. برای تشخیص آسیب از آزمون رشد زبانی، آزمون آسیب ویژه زبانی و نمونه گفتار پیوسته و برای مقایسه مهارتِ تعریفِ واژه، بین گروه‌ها، از آزمون من‌ویتنی و ویلکاکسون استفاده شد. کودکان مبتلا در جنبه ساختاری، نسبت به همتایان سنی و زبانی تاخیر معناداری داشتند و در مقایسه بین زبان فارسی و آذری، کودکان مبتلا در جنبه ساختاری و گروه‌های شاهد در جنبه محتوایی تفاوت معنادار داشتند.