تحولات فرهنگی و تفاوت‌های بین‌نسلی در کاربرد زبان فارسی در ایران با تاکید بر مادران و دختران

در این تحقیق که از طریق روش توصیفی و بر اساس مدل لادو انجام شد، 40 نفر شامل 20 نفر مادر میانسال و 20 نفر دختر جوان در رده سنی دانش آموزان دبیرستان و دانشجویان، انتخاب شدند و سپس برخی ارزش‌های زبانی -در سطح واژگان- شامل استفاده از واژه‌های تابو، واژه‌های مذهبی، واژه‌های خطاب، واژه‌های عاطفی، اصطلاحات یا واژه‌های عامیانه (زبان مخفی) و تکیه کلام هر دو نسل، مورد بررسی قرار گرفت. با توجه به یافته‌های این پژوهش، نوع واژه‌های به کار رفته در گفتار دو نسل متفاوت است همچنین محتوای پیام آنها نیز تفاوت‌های زیادی با یکدیگر دارد که فهم معنای این تفاوت‌ها منوط به فهم تحولات فرهنگی و ارزشی بین نسلی است. نتایج این تحقیق بیانگر فاصله‌ی میان دو نسل مورد نظر در این تحقیق است. این فاصله دال بر تفاوت‌های فرهنگی بین نسلی نیز می‌باشد. اما این فاصله همراه است با کانال‌ها و پل‌های ارتباطی خاص در سایر بخش‌های فرهنگ و زبان. بنابراین فاصله بین نسل مادران و دختران، علی رغم تفاوت‌هایی که دارند، منجربه شکاف نسلی نشده است. چراکه همواره بین نسل‌ها و درون نسل‌ها، نوعی فاصله و تفاوت احساس می‌شود که این فاصله ممکن است ناشی از عواملی مانند تحولات فرهنگی و تفاوت‌های نسلی باشد. همه این تحولات فرهنگی بین نسلی در کاربرد و معنای زبان بازنمایی یافته است.