>
Fa   |   Ar   |   En
   شواهد روان‌شناختی برای تعیین جایگاه فاعل در زبان فارسی برپایۀ نحو کمینه‌گرا  
   
نویسنده دبیرمقدم محمد ,رقیب دوست شهلا ,قاسمی حسن
منبع زبان و زبان شناسي - 1396 - دوره : 13 - شماره : 2 - صفحه:49 -75
چکیده    در پاسخ به این پرسش که آیا در ساخت جملات زبان فارسی، فاعل در جایگاه نقش معنایی خود در گروه فعلی باقی می‌ماند یا به مشخص‌گرِ گروه زمان حرکت می‌کند، بحث‌های نظری و شواهد زبانیِ موجود اطلاعات کافی برای تعیین جایگاه اصلی فاعل ارائه نمی‌کنند. در همین راستا، به‌رغم اینکه زبان فارسی دارای توالی واژگانی منعطف در جملات است، یافته‌های پژوهش حاضر نشان می‌دهد جابه‌جایی عناصر جمله در این زبان از سوی فارسی‌زبانان به‌عنوان تغییر در توالی اصلی جمله تشخیص داده می‌شود و این تغییر در مدت زمان پردازش آنها موثر است. علاوه بر این، با بررسی دو دیدگاه متفاوت پیرامون جایگاه فاعل در زبان فارسی و با استفاده از شواهد روان‌شناختیِ زبان نشان می‌دهیم که در ساخت جملات لازم، متعدی و مجهولِ زبان فارسی، هم‌سو با دیدگاه درزی و مرزبان (1393) و انوشه (1389)، فاعل ابتدا در جایگاه مشخص‌گرِ گروه فعلی اشتقاق در پایه می‌یابد و سپس به جایگاه مشخص‌گرِ گروهِ زمان حرکت می‌کند. روشِ موردِ استفاده در این پژوهش روشِ تکلیف تصمیم‌گیری دربارۀ صحت جمله می­باشد.
کلیدواژه روان‌شناسی زبان، نحو تجربی، قلب نحوی، پردازش جمله، قیدهای فعلی
آدرس دانشگاه علامه طباطبایی, ایران, دانشگاه علامه طباطبایی, ایران, دانشگاه علامه طباطبایی, ایران
پست الکترونیکی ghasemi.ling@gmail.com
 
   Psychological Evidence for Subject Position in Persian: A Minimalist Syntax  
   
Authors Dabir-Moghaddam Mohammad ,Raghibdoust Shahla ,Ghasemi Hassan
  
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved