تدوین مدل ساختاری شناخت اجتماعی، براساس ترومای دوران کودکی با نقش میانجی هوش هیجانی

سابقه و هدف: تروماهای دوران کودکی می‌توانند منجر به مشکلات در شناخت اجتماعی شوند که به نوبه خود بر نحوه تعاملات و روابط اجتماعی نقش دارد. پرداختن به این موضوع به درک بهتر این پدیده و توسعه مداخلات موثر برای بهبود شناخت اجتماعی افراد آسیب دیده از ترومای دوران کودکی کمک می‌کند. هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه ترومای کودکی با شناخت اجتماعی با آزمون نقش میانجی هوش هیجانی بود. روش بررسی: روش تحقیق مطالعه حاضر همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل دانشجویان دانشگاه آزاد واحد رودهن با رده سنی 20 سال به بالا بود که در سال (1400-1401) مشغول به تحصیل بودند و از بین آن‌ها 336 دانشجو از طریق نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌های این پژوهش از پرسشنامه هوش هیجانی شات (1990) (sseit)، آزمون ذهن‌خوانی از طریق تصویر چشم (1997) (rmet) و پرسشنامه ترومای کودکی برنشتاین (2003) (ctq)، استفاده شد. در تحلیل داده‌ها، روش همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری و آزمون بوت استرپ با استفاده از نرم‌افزار spss-27 و amos-26 انجام شد. یافته ها: یافته‌ها نشان دادند که ترومای دوران کودکی  و هوش هیجانی بر شناخت اجتماعی دانشجویان تاثیر معنی داری دارد. علاوه بر این، هوش‌هیجانی نقش میانجی در رابطه بین ترومای دوران کودکی با شناخت اجتماعی دانشجویان دارد.نتیجه گیری: درنتیجه می‌توان گفت هوش هیجانی دانشجویان سبب کاهش تاثیرات ترومای دوران کودکی بر شناخت اجتماعی آنان می‌شود.

designing and testing the model of social cognition, based on childhood trauma with moderating role of emotional intelligence

background: childhood trauma can lead to problems in social cognition, which in turn can affect how people interact and build relationships. addressing this issue can help to better understand this phenomenon and develop effective interventions to improve the social cognition of people who have been affected by childhood trauma. by specifically considering emotional intelligence as a mediator, this study sought to analyze the link between childhood trauma and social cognition. materials and methods: structural equation correlations were employed as the research methodology in this study. the statistical population comprised students of the islamic azad university of roodehen, aged 20 years and above. these students were enrolled in the academic year 2021-2022, and 336 of them were selected through convenience sampling. to gather data for this research, the schutte emotional intelligence scale (1990) (sseit), the eye-reading test (1997) (rmet), and the bernstein childhood trauma questionnaire (2003) (ctq) were employed. data analysis were performed using spss-27 and amos-26 software, incorporating pearson correlation and structural equations. results: the findings showed that the social cognition of students was heavily impacted by childhood trauma and emotional intelligence. in addition, emotional intelligence served as a mediator in the connection between childhood trauma and the social cognition of students.conclusion: therefore, it can be said that the emotional intelligence of students reduces the effects of childhood trauma on their social cognition