بایستههای حقوقی حاکم بر هیاتهای امنای دانشگاهها و موسسات آموزش عالی با تاکید بر آراء هیات عمومی دیوان عدالت اداری
|
|
|
|
|
|
|
|
نویسنده
|
دهقان بنادکی علی ,فلاح زاده علی محمد
|
|
منبع
|
حقوقي دادگستري - 1403 - دوره : 88 - شماره : 125 - صفحه:331 -361
|
|
چکیده
|
دانشگاهها و موسسات آموزش عالی به عنوان یکی از مهمترین مراکز تولید علم، دانش و پشتیبان نظری برای کنشهای اجتماعی، حقوقی، سیاسی و اقتصادی بهشمار میآیند. کیفیت اداره و ضوابط حاکم بر آنها از اهم مسائل است. از این رو قانونگذار طی فراز و نشیبهای متعدد مبتنی بر قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، کیفیت تنظیمگری در دانشگاهها را با تصویب ماده 1 قانون احکام دائمی برنامههای توسعه کشور شناسایی کرده است، لیکن دامنه صلاحیت هیاتهای امنای دانشگاهها و موسسات آموزشعالی به عنوان یکی از ارکان کلیدی در تنظیم قواعد حاکم بر دانشگاهها با ابهامات و نقیصههایی همراه بوده است. در این میان ابزار تفسیر قضایی و نحوه مواجهه دادرس اداری (دیوان عدالت اداری) با عملکرد هیاتهای امنای دانشگاهها، راهگشای ارزیابی، رفع ابهامات و خلاءهای قانونی است. این نوشتار در پاسخ به این سوال که بایستههای حقوقی حاکم بر هیات امنای دانشگاهها و موسسات آموزش عالی در چهارچوب آراء هیات عمومی دیوان عدالت اداری چیست، با استفاده از روش توصیفی تحلیلی، مستندا به آراء هیات عمومی دیوان عدالت اداری به این نتیجه رسیده است که ضمن حفظ استقلال نهاد دانشگاه و مراکز آموزش عالی جهت جلوگیری از تفسیرپذیریِ محدوده صلاحیت هیات امناء، لازم است قواعدِ کلی و چهارچوب حاکم بر مصوبات این هیات به صورت دقیق و شفاف مقرر شود و بایستههای حاکم بر آن مشتمل بر رعایت اصول قانون اساسی و اسناد بالادستی، قوانین خاص، عدم صلاحیت تفویض اختیار، منع فروش اموال غیرمنقول و قوانین تغییر کاربری اراضی است.
|
|
کلیدواژه
|
دانشگاه، هیات امنای دانشگاه، هیات عمومی دیوان عدالت اداری، مراکز آموزش عالی
|
|
آدرس
|
دانشگاه علامه طباطبایی, ایران, دانشگاه علامه طباطبایی, گروه حقوق عمومی, ایران
|
|
پست الکترونیکی
|
amfallahzadeh2002@gmail.com
|
|
|
|
|
|
|