انعطاف‌پذیری در قراردادها

قراردادها را می‌توان به دو شیوه سخت یا انعطاف‌پذیر تنظیم کرد؛ گونه نخست تنها با بها دادن به روابط حقوقی، تلاش دارد همه حقوق و تعهدات دو طرف را پیش‌بینی کند. ایراد این گروه از قراردادها آن است که نمی‌توانند با تغییرات احتمالی شرایط در آینده سازگار شوند و گاه موجب فرصت‌سوزی می‌شود، اما قراردادهای انعطاف‌پذیر که به ویژه در روابط بلندمدت بازرگانی مورد استفاده قرار می‌گیرد، با برقراری تعادل میان روابط مبادله‌ای، شخصی و حقوقی، قابلیت انطباق با تغییرات احتمالی شرایط را در آینده دارد. انعطاف‌پذیری مهارتی است که می‌توان در صورت تغییر اوضاع و احوال از آن بهره برد. بررسی‌ها حکایت از آن دارد که قراردادهای باثبات در گذشته و قراردادهای انعطاف‌پذیر، با توجه به سیر شتابان تحولات، امروزه پرطرفدار هستند.این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی تلاش دارد ضمن معرفی قراردادهای انعطاف‌پذیر و مزایای آن، برخی از راه‌های انعطاف‌پذیر ساختن قراردادها را با حفظ ثبات آن‌ها، ذیل دو عنوان همکاری و تصویرسازی تبیین کند.

flexibility in contracts

contracts can be set in one of the two following ways: rigid or flexible. the first type focuses to foresee all the rights and obligations of both of the parties only through attaching importance to legal relations. the drawback of such contracts is their lack of adaptability with the possible future changes in the conditions which can lead to loosing opportunities. on the other hand، flexible contracts، especially used in long-term business relations، are adaptive to possible future changes as they establish balance among interpersonal، legal، and exchange relations. flexibility is a beneficial skill that can be used when changes arise. according to surveys rigid contracts were favored in the past while flexible ones، due to their ability to keep pace with an accelerated world، are popular today. by its descriptive-analytic approach، the present research attempts to introduce flexible contracts and their benefits، and also the ways through which it is possible to make contracts flexible and keep their stability at the same time under the two headings of collaboration and visualisation.