رابطه کمال گرایی، خودکارآمدی، وظیفه‏شناسی و استرس با به تعویق انداختن امور

مقدمه: مطالعه حاضر با هدف بررسی رابطه کمال گرایی، خودکارآمدی و وظیفه‏شناسی با به تعویق انداختن با میانجی‌گری استرس، انجام شد. روش: روش این تحقیق توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری تحقیق کلیه دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه محقق اردبیلی بود. از این جامعه 204 دانشجو ( 113دختر، 91پسر) به‏طور تصادفی خوشه‌ای چند مرحله‌ای انتخاب و به پرسشنامه‌های به تعویق انداختن عمومی (gps) کمال‏گرایی سه بعدی (mps)، بعد وظیفه‏شناسی پرسشنامه نیو، خودکارآمدی کلی (gss) و استرس ادراک شده (pss) پاسخ دادند. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از روش تحلیل مسیر استفاده شد. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که کمال‏گرایی جامعه‏مدار و استرس تاثیر مثبت و مستقیم، اما وظیفه‏شناسی و خودکارآمدی تاثیر منفی و مستقیم بر به تعویق انداختن دارند. همچنین خودکارآمدی و وظیفه‏شناسی به واسطه متغیر استرس اثر غیرمستقیم و منفی بر به تعویق انداختن دارند. کمال‌گرایی جامعه‏مدار نیز به واسطه استرس تاثیر غیرمستقیم و مثبت بر به تعویق انداختن داشت. نتیجه‏گیری: استرس رابطه خودکارآمدی، وظیفه‏شناسی و کمال‏گرایی جامعه‏مدار با به تعویق انداختن را میانجی‌گری می‌کند. احتمال می‌رود استرس یکی از تعیین‏کننده‌های اصلی رفتار به تعویق انداختن باشد.