بررسی نقص بازداری و بازشناسی‏شناختی در بیماران مبتلا به اختلال وسواسی- اجباری

مقدمه: تحقیق حاضر به بررسی بازداری و بازشناسی‏شناختی در افراد مبتلا به وسواسی- اجباری و مقایسه این گروه با افراد بهنجار پرداخته است.روش: جامعه آماری این پژوهش افراد مبتلا به اختلال وسواسی- اجباری در دامنه سنی 25 تا 45 ساله بود که بیمارستان ها و مراکز درمانی و مشاوره شهرستان اردبیل مراجعه کرده بودند . جامعه بهنجار این پژوهش نیز کلیه افراد بهنجار 25 تا 45 ساله شهرستان اردبیل بودند. با روش نمونه‏گیری در دسترس از هر گروه 40 نفر و در مجموع 80 نفر انتخاب شدند. کلیه این افراد از نظر سن، جنس و سطح تحصیلی با همدیگر جور شدند. ابزارهای این پژوهش آزمون استروپ و مقیاس حافظه وکسلر بود. نتایج با روش آماری تحلیل واریانس چند متغیری (manova) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته‏ها: نتایج پژوهش نشان داد که افراد وسواسی در بازداری‏شناختی به‌طور معناداری، ضعیف‌تر از افراد بهنجار عمل کردند. ولی بین افراد مبتلا به اختلال وسواسی- اجباری و افراد بهنجار در متغیر بازشناسی‏شناختی تفاوت معناداری به‌دست نیامد. نتیجه‏گیری: افراد مبتلا به وسواس بر اساس نتایج در پردازش‏های شناختی بازداری به‌طور معناداری ضعیف‌تر از گروه کنترل عمل کردند.