|
|
|
|
استفاده از روش بحث در گروههای کوچک به صورت دو مرحلهای برای افزایش یادگیری درس ایمنیشناسی پایه
|
|
|
|
|
|
|
|
نویسنده
|
پاکروان نفیسه ,نوروزینیا روحانگیز ,قاضی وکیلی زهره ,پورآقا بهروز
|
|
منبع
|
strides in development of medical education - 1394 - دوره : 12 - شماره : 2 - صفحه:391 -406
|
|
چکیده
|
زمینه و هدف: روش بحث در گروههای کوچک یکی از معتبرترین روشها جهت یادگیری عمیق میباشد. این روش بر اساس شرکت فعال همه اعضای گروه شکل میگیرد. از طرف دیگر، درس ایمنیشناسی پایه به تفکر و برقراری ارتباط بین مطالب ارایه شده نیاز دارد. بنابراین، در مطالعه حاضر از روش بحث در گروههای کوچک استفاده و تاثیر این روش در افزایش درک دانشجویان از ارتباط بین اجزای سیستم ایمنی ارزیابی شد. روش کار: درس ایمنیشناسی پایه به صورت 12 جلسه 2 ساعته به شکل سخنرانی ارایه گردید. سپس چند روز به دانشجویان فرصت داده شد تا مطالعه کنند. ابتدا آزمونی بر اساس مطالعات انجام شده از دانشجویان گرفته شد و پس از آن به گروههایی تحت عناوین سلولهای سیستم ایمنی تقسیمبندی شدند. بحث بین گروهها صورت گرفت. در انتها نیز آزمونی برگزار و نمرات آزمون قبل و بعد از بحث در گروههای کوچک مقایسه شد. رضایتمندی دانشجویان از این روش به صورت شفاهی و سوال باز نظرسنجی و ثبت شد. یافتهها: افزایش آماری معنیداری در نمرات دانشجویان پس از انجام بحث در گروههای کوچک نسبت به نمرات آنان قبل از انجام این روش مشاهده شد. 65 درصد دانشجویان معتقد بودند که روش بحث در گروههای کوچک، تاثیر زیادی در فهم عمیق درس داشت و مایل به تکرار این روش بودند. علاوه بر این، 82 درصد دانشجویان نیز بر این باور بودند که اعتماد به نفس آنان نسبت به آنچه آموختهاند، بیشتر شده است. نتیجهگیری : بحث در گروههای کوچک روش آموزشی قوی است؛ چرا که اجرای آن در یک جلسه و بر روی کل مطالب تدریس شده، منجر به افزایش میانگین نمرات میشود. اجرای این شیوه برای مدرس ممکن است مشکل باشد، اما تاثیرات قابل توجهی در رفتار آموزشی دانشجویان دارد.
|
|
کلیدواژه
|
گروههای کوچک، اعتماد به نفس، مهارت ارتباطی، رفتار آموزشی
|
|
آدرس
|
دانشگاه علوم پزشکی البرز, دانشکده پزشکی, گروه میکروبشناسی و ایمنیشناسی, ایران, دانشگاه علوم پزشکی البرز, دانشکده پیراپزشکی, گروه فوریتهای پزشکی, ایران, دانشگاه علوم پزشکی البرز, ایران, دانشگاه علوم پزشکی البرز, دانشکده بهداشت, گروه مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی, ایران
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Use of Two Step Small Group Discussion to Enhance Learning of Basic Immunology
|
|
|
|
|
Authors
|
Pakravan Nafiseh ,Norouzinia Rouhangiz ,Ghazivakili Zohreh ,Pouragha Behrooz
|
|
Abstract
|
Background Objective: Discussion in small groups is one of the most reliable methods that will lead to a deeper learning. This method is based on the active participation of all members of the group. The immunology course necessitates thought and connection among the presented content. Therefore, in this study, the efficacy of this method in increasing students’ understanding of the relationship between the components of the immune system was evaluated. Methods: The course lectures were presented in 12 sessions each lasting 2 hours. Then, the students were given the opportunity to study for a few days. An exam was taken based on the presented content, and then, the students were divided into groups under the titles of immune system cells. The discussion sessions were conducted. A second exam was taken after the discussion. Scores of pre and postdiscussion in small groups were compared. Students' satisfaction with this approach was asked orally and through open questions and recorded. Results: A statistically significant increase was observed in students’ scores after the discussion in small groups compared to before the discussion. Among the students, 65% believed that this method had a great effect on deep understanding and were willing to repeat this approach. Furthermore, 82% of students believed that their confidence increased in respect to what they had learned. Conclusion: Small group discussion is a potent educational method, because its implementation in 1 session on taught content resulted in an increase in scores. The implementation of this method may be difficult for the teacher, but this approach has significant effects on student learning behavior.
|
|
Keywords
|
Small group discussion ,Self-confidence ,Communication skills ,Learning behavior
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|