بررسی ارتباط سلامت معنوی و رفتارهای مدنی تحصیلی دانشجویان تحصیلات تکمیلی

زمینه و هدف: سلامت معنوی جدیدترین بعد سلامت می‌باشد که در کنار ابعاد دیگر سلامتی قرار می‌گیرد و نیروی یگانه‌ای است که ابعاد جسمی، روانی و اجتماعی را هماهنگ می‌کند. رفتارهای مدنی تحصیلی، رفتارهایی داوطلبانه، انسان‌دوستانه، ارزشی و اخلاقی هستند که اغلب بدون چشم‌داشت توسط دانشجویان به مرحله اجرا در می‌آید. پژوهش حاضر جهت بررسی ارتباط سلامت معنوی و رفتارهای مدنی تحصیلی دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه علوم پزشکی کرمان انجام شد.   روش کار: این پژوهش از نوع توصیفی تحلیلی بود و نمونه‌های آن را 350 نفر از دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه علوم پزشکی کرمان تشکیل دادند که به روش نمونه‌گیری نسبتی از 7 دانشکده انتخاب شدند. ابزار پژوهش، پرسش‌نامه‌های سلامت معنوی ellison و paloutzian و رفتارهای مدنی تحصیلی بود. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آمار توصیفی و تحلیلی در نرم‌افزار spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.   یافته‌ها: سلامت معنوی دانشجویان تحصیلات تکمیلی در دو سطح متوسط و بالا و رفتارهای مدنی تحصیلی دانشجویان نیز در سطح بالا بود. دانشجویان مقطع تحصیلی دکتری، مونث، متاهل و دارای سن بالاتر، سلامت معنوی و رفتارهای مدنی تحصیلی بالاتری داشتند. همچنین هرچه نمره سلامت معنوی دانشجو بالاتر بود، نمره رفتارهای مدنی تحصیلی آنان نیز بیشتر بود.   نتیجه‌گیری : با توجه به نتایج مطالعه، به نظر می‌رسد ارزش‌های اخلاقی باید در عرصه تحصیل مورد توجه بیشتری قرار گیرد و دانشگاه‌ها به طور جدی برنامه‌های درسی مرتبط با اخلاق را به عنوان یک عامل اثرگذار ارزش‌های مثبت در بین دانشجویان معرفی کنند. همچنین با توجه به ارتباط سلامت معنوی دانشجویان با رفتارهای مدنی، با تقویت سلامت معنوی می‌توان انتظار داشت دانشجویان با بیشترین توانایی‌ها و اخلاق تحصیلی فارغ‌التحصیل و عهده‌دار تامین سلامت عمومی اقشار جامعه گردند.

Assessing the Relationship between Spiritual Wellbeing and Academic Citizenship Behaviors among Postgraduate Students at Kerman University of Medical Sciences, Iran

Background Objective: Spiritual wellbeing is the most recent aspect of health and is the sole force that harmonizes physical, mental, and social aspects. Academic citizenship behaviors are voluntary, humanitarian, valuebased, and ethical acts carried out by students without any expectations. Therefore, the present study was designed to investigate the relationship between spiritual wellbeing and academic citizenship behaviors of postgraduate students of Kerman University of Medical Sciences, Iran.   Methods: This was a descriptiveanalytic study. The study population consisted of 350 postgraduate students of Kerman University of Medical Sciences. The subjects were selected from 7 schools of this university using proportionate sampling. Data collection tools were the Ellison’s and Paloutzian’s Spiritual Wellbeing Scale and the Academic Citizenship Behavior Questionnaire. Data were analyzed using descriptive and inferential statistics in SPSS software.   Results: The spiritual wellbeing of postgraduate students was at medium and high levels and academic citizenship behavior of students was also at a high level. The spiritual health and academic citizenship behaviors of doctoral degree, female, married, and older students were higher than others. The higher the score of student's spiritual health was, the higher the score of academic citizenship behaviors was.   Conclusion: According to the results of the study, it is recommended that more attention be given to the spiritual health of students. Moreover, curriculum related to ethics must be introduced by universities as an effective factor in positive values to students. In addition, through strengthening of students’ spiritual health, it can be expected that students with maximum ability and ethics will graduate and take responsibility for public health of the society.