بررسی رابطه طولی بین مهارت‌های روانی- حرکتی و نمرات برخی دروس دانشجویان دندان‌پزشکی

زمینه و هدف: حرفه دندان‌پزشکی علاوه بر تسلط دانشجو بر مطالب تئوری، نیازمند مهارت عملی وی در انجام درمان‌ها می‌باشد. بسیاری از مهارت‌های دندان‌پزشکی علاوه بر آموزش با دروس تئوری، از طریق واحدهای عملی به دانشجویان آموخته می‌شود. مطالعه حاضر رابطه بین مهارت دستی تعدادی از دانشجویان دندان‌پزشکی کرمان با نمرات برخی واحدهای تئوری و عملی آن‌ها را بررسی نمود.   روش کار: در این مطالعه مهارت دستی 33 دانشجوی ورودی سال 1389 در ترم اول ورود به دانشگاه و قبل از آغاز آموزش مهارت‌های عملی دندان‌پزشکی توسط یک آزمون عملی مورد ارزیابی قرار گرفت. پس از ارایه یک تصویر، از دانشجویان خواسته شد که با خمیرهای خاص و در بازه زمانی مشخص و به صورت هم‌زمان آن را شبیه به نمونه اصلی بسازند. کار دانشجویان توسط استادان بخش دندان‌پزشکی کودکان به صورت جداگانه ارزیابی شد. میانگین نمرات 6 استاد ارزیاب به عنوان «نمره مهارت دستی» شرکت کنندگان لحاظ گردید. این نمره سه سال بعد با میانگین نمرات تئوری و عملی دروس اندو 1 و ترمیمی 1 آن‌ها مورد مقایسه قرار گرفت. از ضریب همبستگی جزیی جهت تعیین ارتباط بین نمره آزمون عملی و نمرات مختلف استفاده گردید.   یافته‌ها: رابطه مستقیمی بین نمره آزمون عملی با اندو عملی (51/0 = r ، 020/0 = p ) و ترمیمی عملی (35/0 = r ، 040/0 = p ) وجود داشت، اما رابطه‌ای میان نمره آزمون عملی با اندو تئوری و ترمیمی تئوری مشاهده نشد.   نتیجه‌گیری : بین مهارت‌های دستی دانشجویان و نمرات دروس عملی آنان رابطه معنی‌داری وجود دارد. شاید برگزاری آزمون عملی به هنگام پذیرش داوطلبین دندان‌پزشکی و یا تقویت مهارت‌های دستی پس از پذیرش بتواند به بهبود کار عملی آن‌ها کمک کند.

Correlation between Psychomotor Skills and Some Academic Scores of Dental Students: A Longitudinal Study

Background Objective: The profession of dentistry necessitates the proficiency of students not only in theoretical knowledge, but also in psychomotor skills. Many dentistry skills, in addition to theoretical courses, are taught through practical courses. The aim of the present research was to investigate the correlation between psychomotor skills and academic scores from theoretical and practical courses among a group of dental students.   Methods: In this study, the psychomotor skills of 33 dental students in their first term in 2010 and before taking any practical courses were evaluated through a practical test. After being presented with an image, the students were asked to build a sample of that image with a certain type of dough, in a determined duration of time, and simultaneously. Each student’s work was evaluated separately by professors of the Department of Pediatric Dentistry. The mean of the scores given by 6 professors was considered as the psychomotor skill score of the participants. After 3 years, the scores were compared with those obtained by the same students from theoretical and practical lessons of Endodontics 1 and Restorative Dentistry 1. The partial correlation coefficient was used to determine the correlation between the scores.   Results: There was a significant correlation between the practical test score and the practical Endodontics (r = 0.51, P = 0.020) and Restorative Dentistry (r = 0.35, P = 0.040) scores. However, no significant correlation was observed between practical test scores and theoretical Endodontics and Restorative Dentistry scores .   Conclusion: There is a significant correlation between dental students’ psychomotor skills and the scores of their practical courses. Practical examination at the time of the students’ entrance into the university or enhancement of their psychomotor skills may improve their work.