شبیه‌سازی

زمینه و هدف: شبیه‌سازی یک تکنیک آموزشی است که با فراهم کردن تمام یا بخشی از یک تجربه بالینی در یک محیط ایمن، کمک می‌کند که فرد بدون ترس از ضعف‌های شخصی یا ترس از آسیب رساندن به مددجو و به واسطه فعالیت‌های تعاملی به یادگیری برسد. استفاده از شبیه‌سازی در آموزش پزشکی به طور وسیعی در سراسر جهان در حال تکامل است و رواج آن تحت تاثیر عواملی مانند پیشرفت‌های تکنولوژیک، تغییر و تحول در مسایل اخلاقی مطرح شده در یادگیری مهارت‌های بالینی، شلوغی محیط‌های بیمارستانی برای آموزش، شدت بیشتر بیماری‌ها در بیماران بستری، کاهش طول مدت اقامت بیماران در بیمارستان و کمبود نیروی کار متخصص در بیمارستان‌ها برای کمک کردن به فرایند آموزش قرار دارد.روش کار: مطالعه مروری حاضر با بررسی کتب، منابع کتابخانه‌ای و مقالات مختلف موجود در پایگاه‌های علمی و با استفاده از کلید واژه‌های «شبیه‌سازی، آموزش پزشکی و مهارت بالینی» تهیه شد.یافته‌ها: شبیه‌سازی فواید متعددی از جمله افزایش ایمنی بیمار، تقویت یادگیری تعاملی و فراگیر محور، کمک به بهبود مهارت‌های حل مشکل و تفکر انتقادی در فراگیران و همچنین دستیابی به یادگیری خود تنظیم شده (self-paced) را دارد؛ ولی با وجود همه مزایای ذکر شده، نکته قابل توجه آن است که به علت هزینه‌های بالای تهیه وسایل و تجهیزات شبیه‌سازی و لزوم مدیریت صحیح هزینه به خصوص در مراکز آموزشی در عصر حاضر باید با انجام پژوهش‌های متعدد، برآیندهای استفاده از انواع شبیه‌سازها بر یادگیری فراگیران بررسی شود و با توجه به میزان اثربخشی انواع مختلف شبیه‌سازها، نسبت به تهیه و تدارک هر یک از آن‌ها برای آموزش فراگیران اقدام کرد.