مقایسه توانایی دانشجویان در پاسخ‌دهی به آزمون تدبیر مشکل بیمار (PMP) و سوال تشریحی تعدیل یافته (MEQ) با آزمون سوالات چندگزینه‌ای (MCQ) و ارتباط آن با پیشرفت تحصیلی

زمینه و هدف: هدف از مطالعه حاضر، مقایسه توانایی دانشجویان در پاسخ‌دهی به آزمون تدبیر مشکل بیمار (patient management problem یا pmp) و سوال تشریحی تعدیل یافته (modified essay question یا meq) با آزمون سوالات چند گزینه‌ای (multiple-choice questions یا mcqs) و ارتباط آن با پیشرفت تحصیلی بود.روش کار: این مطالعه به روش توصیفی- تحلیلی بین 76 نفر از دانشجویان مقطع کارشناسی رشته علوم تغذیه در دانشگاه علوم پزشکی کرمان که به روش سرشماری وارد مطالعه شدند، انجام گرفت. اولین و دومین آزمون به ترتیب تدبیر مشکل بیمار و سوالات تشریحی تعدیل یافته همراه با یکدیگر و سوالات چند گزینه‌ای بود. روایی محتوا از طریق کسب نظر صاحب‌نظران و پایایی آزمون‌ها از طریق بازآزمایی بررسی شد. متغیرهای پیشرفت تحصیلی شامل معدل کل پنج نیم‌سال تحصیلی و معدل کل نیم‌سال پنجم بود. در انتهای آزمون یک سوال باز در خصوص نظرسنجی از دانشجویان طراحی گردید. داده‌ها با استفاده از آمارهای توصیفی و تحلیلی و با کمک نرم‌افزار spss نسخه 16 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته‌ها: بین متغیرهای پیشرفت تحصیلی و نمره درس بهداشت و مسمومیت غذایی و آزمون mcqs همبستگی معنی‌داری مشاهده شد (001/0 > p)، اما همبستگی بین این نمره‌ها و سایر متغیرها معنی‌دار نبود. اختلاف معنی‌داری بین میانگین امتیازات آزمون mcqs و نمره درس بهداشت و مسمومیت غذایی مشاهده شد (001/0 > p)، اما ارتباط معنی‌داری بین امتیازات آزمون‌های pmp-meq و هر یک از بخش‌های pmp و meq در دو گروه دانشجویان با معدل کل وجود نداشت.نتیجه‌گیری: وجود نمرات پایین در آزمون تدبیر مشکل بیمار نشان دهنده عدم توانایی دانشجویان در پاسخ‌دهی به این نوع از آزمون‌ها در مقایسه با آزمون mcqs می‌باشد. عدم وجود همبستگی بین نمره آزمون meq با پیشرفت تحصیلی نشان دهنده ضعف دانشجویان در استدلال و قضاوت بالینی با وجود معدل بالا و اطلاعات علمی آ‌ن‌ها بود.