بررسی مشکلات برنامه آموزشی رشته بیماری‌های عفونی در دوره دستیاری

زمینه و هدف: به منظور تربیت متخصصین بیماری‌های عفونی، وجود یک برنامه آموزشی جامع و پاسخگو به نیازهای در حال تغییر جامعه ضروری است. مطالعه حاضر با هدف بررسی برنامه آموزشی ایران و مقایسه تطبیقی آن با برنامه آموزشی این رشته در سایر نقاط جهان و مشخص نمودن مشکلات آن صورت گرفت.روش کار: مطالعه توصیفی- تطبیقی حاضر در سه مرحله انجام شد. ابتدا برنامه آموزشی ایران مورد بررسی قرار گرفت. سپس برنامه آموزشی این رشته در برخی دانشکده‌های پزشکی جهان استخراج گردید و در نهایت مقایسه تطبیقی اطلاعات کلی از قبیل رسالت و اهداف، نوع و طول دوره آموزشی، مقاطع و تعداد سال‌های دوره آموزشی، مدت و محتوای چرخش‌های دوره بالینی، مدل و چارچوب برنامه آموزشی، رویکرد و راهبردهای آموزشی و میزان انتخابی بودن صورت گرفت.یافته‌ها: برنامه آموزشی در تمام دانشکده‌های تربیت کننده دستیار تخصصی در ایران به صورت متمرکز در وزارت بهداشت تدوین گردیده است. تشابهات زیادی بین برنامه آموزشی کشور ما و دانشگاه‌های مورد مقایسه وجود دارد، ولی در بسیاری از موارد این دوره در قالب یک دوره فلوشیپی تکمیلی ارایه می‌گردد. در برنامه آموزشی داخلی (برخلاف بسیاری از برنامه‌های آموزشی دیگر در این رشته) به اهداف یادگیری، موضوعات و زیرموضوعات آن، طرح اولیه از روش‌های ارزیابی و جزییات دور‌های چرخشی در سایر گروه‌های آموزشی اشاره‌ای نشده است. با این حال در برنامه آموزشی ایران به مباحث دیگری مانند اپیدمیولوژی و موضوعات بهداشت سلامت در قالب دوره‌ای کوتاه مدت توجه شده است. بر اساس برنامه آموزشی داخلی، دستیاری نمی‌تواند دوره، واحد و یا فرایندی را به صورت انتخابی آموزش ببیند. همچنین بیشتر محتوای آموزشی بر اساس موضوعات سامان‌دهی شده‌اند و سهم موضوعات رو به افزایش در آموزش و ارزشیابی دستیاران به وضوح مشخص نشده است.نتیجه‌گیری: پیشنهاد می‌شود کمیسیون تدوین و برنامه‌ریزی آموزشی وزارت بهداشت با توجه به ضرورت روانی و پویایی برنامه آموزشی رشته تخصصی بیماری‌های عفونی، به همخوانی درونی آن با برنامه آموزشی دیگر سطوح فراگیران توجه بیشتری نماید و با به کارگیری الگوهایی به غیر از الگوی مبتنی بر موضوع در تدوین برنامه آموزشی، زمینه را برای ارتقای سطح آموزش در بخش‌های عفونی فراهم آورد.