بررسی تاثیر سناریوهای ایفای نقش بر تغییر خلق و همدلی دانشجویان پرستاری در بخش روانپزشکی

زمینه و هدف: اضطراب، ترس و نگرانی، سطح خلق و میزان همدلی دانشجویان با بیماران مبتلا به اختلالات روانی را دچار اشکال می‌کنند آن قدر که در خواب نیز رویای مواجهه با بیماران را دارند. این پژوهش به منظور ارزیابی کاربرد سناریوهای ایفای نقش بر تغییر خلق و همدلی دانشجویان با بیمار در بخش روانپزشکی بیمارستان امام رضا (ع) شهر بجنورد انجام شد. روش کار: این پژوهش از نوع شبه تجربی بود. جامعه پژوهش این مطالعه را 18 نفراز دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی در طول یک ترم تحصیلی تشکیل دادند. 9 مصاحبه بررسی وضعیت روان دو نفره پرستار- بیمار به روش ایفای نقش توسط دانشجویان برگزار شد. با استفاده از پرسش‌نامه همدلی jefferson و نیمرخ حالات خلق قبل و بعد از اجرای نقش، میزان همدلی و تغییر خلق آن‌ها اندازه‌گیری شد. یافته‌ها: میانگین نمره همدلی دانشجویان قبل و بعد از ایفای نقش، اختلاف معنی‌داری نداشت (58/0 = p ). در تغییر نمره خلق نیز اختلاف معنی‌داری مشاهده نشد (75/0 = p ). نتیجه‌گیری: ترس، نگرانی و اغتشاش فکری دانشجویان، بر میزان همدلی آن‌ها با بیمار و تغییر خلق آن‌ها تاثیرات منفی داشته است. پیشنهاد می‌شود ایفای نقش در بیش از یک ترم تحصیلی و با تعداد دانشجویان بیشتر، به همراه کاربرد سایر روش‌ها مثل نمایش فیلم برگزار شود.