سنجش بهره وری آموزش عالی

هدف از انجام این پژوهش سنجش بهره‌وری آموزش عالی است. این تحقیق ازنظر هدف کاربردی و از نوع توصیفی و به روش پیمایشی صورت گرفته است. جامعه آماری این پژوهش دربرگیرنده اعضای هیات‌علمی و معاونت‌های دانشگاه‌های تخصصی سطح یک می‌باشند که با استفاده از روش نمونه‌گیری احتمالی خوشه‌ای، در سه دانشگاه علامه طباطبایی (ره)، تهران و صنعتی شریف انتخاب ‌شده و 34 نفر به‌صورت تصادفی مورد بررسی قرار گرفتند. جهت جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه محقق ساخته سنجش بهره‌وری در چهار بعد کیفیت، ارزش‌افزوده، کارایی و اثربخشی استفاده گردید. روایی و پایایی پرسشنامه و برازش ساختاری و کلی مدل، با استفاده از نرم‌افزار smartpls مورد تایید قرار گرفت. به‌منظور پاسخگویی به پرسش‌های پژوهش، از نرم‌افزار spss و آزمون t تک نمونه‌ای استفاده شد. نتایج حاصل نشان داد که به‌طورکلی، میزان بهره‌وری آموزش عالی پایین‌تر از مقدار مورد انتظار است. همچنین ابعاد بهره‌وری آموزش عالی ازجمله کیفیت، ارزش‌افزوده، کارایی و اثربخشی نیز با میانگین مورد انتظار و مطلوب تفاوت دارند. بنابراین سنجش مداوم، علت‌یابی و برنامه‌ریزی جهت افزایش بهره‌وری آموزش عالی ضروری می­نماید.

Higher Education Productivity Measurement

The purpose of this applied descriptive survey was to measure the productivity of higher education. The research population consisted of first level different university faculty members and assistants from whom a cluster sample of 34 participants from Allameh Tabataba’I University, Tehran University and Sharif Industrial universities were randomly selected to partake in the study. The research data were collected employing a researchermade productivity measurement questionnaire comprising four factors tapping quality, value added, efficiency and effectiveness. SmartPLS software was employed to confirm the validity and reliability of the questionnaire and the structural and general fitting of the proposed model. The research data were analyzed via SPSS software and dependent samples ttest to answer the research questions. The findings demonstrated that overall productivity of higher education was below expectations and that higher education productivity facets including quality, value added, efficiency and effectiveness were far below favoured averages. The findings accentuate consistent measurement, causal scrutiny and planning as prerequisites for productivity enhancement of higher education.