بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر مدل شایستگی هیجانی اجتماعی بر احساس تعلق به مدرسه و سازگاری تحصیلی دانش آموزان پسر مقطع ابتدایی

هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر مدل شایستگی هیجانی اجتماعی بر احساس تعلق به مدرسه و سازگاری تحصیلی دانش‌آموزان پسر مقطع ابتدایی شهر خرم‌آباد بود. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه دانش‌آموزان پسر ابتدایی شهر خرم‌آباد در سال تحصیلی 1403 1402 بود. از میان جامعه آماری تعداد 30 دانش‌آموز از سه پایه (چهارم، پنجم، ششم) به شیوه نمونه‌گیری دردسترس انتخاب و در ادامه به شیوه نمونه‌گیری تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و گواه (15 نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش تحت مداخه آموزش شایستگی هیجانی اجتماعی طی 9 جلسه 50 دقیقه‌ای قرار گرفتند، اما گروه گواه آموزشی را دریافت نکردند. ابزار مورد استفاده در پژوهش حاضر، پرسشنامه احساس تعلق به مدرسه بری و بتی (2005) و پرسشنامه سازگاری تحصیلی توسط بیکر و سریاک (1984) بود. به‌منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل کواریانس تک متغیره و چند متغیره (mancova) استفاده شد.یافته‌ها: نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل یافته‌های پژوهش نشان داد که آموزش مبتنی بر مدل شایستگی هیجانی اجتماعی بر احساس تعلق به مدرسه و سازگاری تحصیلی دانش‌آموزان موثر است (0/05>p). به بیان دیگر، میانگین نمرات آزمودنی‌های گروه آزمایش در پس‌آزمون نسبت به گروه گواه در احساس تعلق به مدرسه و سازگاری تحصیلی در سطح بالاتری بود. نتیجه‌گیری: می‌توان گفت که از جمله رویکردهای آموزشی مفید و ارزشمند در جهت تقویت متغیرهای تحصیلی چون احساس تعلق به مدرسه و سازگاری تحصیلی دانش‌آموزان ابتدایی، آموزش مبتنی بر مدل شایستگی هیجانی اجتماعی است.

investigating the effectiveness of education based on the social emotional competence model on the sense of belonging to school and academic adjustment of elementary school boys

purpose: the aim of the current research was to investigate the effectiveness of education based on the social emotional competence model on the sense of belonging to school and the academic adjustment of elementary school boys in khorramabad city. the research method was semi experimental with a pre test and post test design with a control group. the statistical population of the present study included all male elementary school students in khorramabad city in the academic year of 2022 2023. among the statistical population, 30 students from three grades (4th, 5th, 6th) were selected by available sampling method and then assigned to two experimental (15 people) and control (15 people) groups by random sampling. the experimental group underwent social emotional competence training during 9 sessions of 50 minutes, but the control group did not receive the training certificate. the tools used in the current research were the school belongingness questionnaire by berry and betty (2005) and the academic adjustment questionnaire by baker and seriak (1984). in order to analyze the data, univariate and multivariate analysis of covariance (mancova) was used. findings: the results of the analysis of the research findings showed that the education based on the social emotional competence model is effective on the sense of belonging to the school and the academic adjustment of the students (p<0.05). in other words, the average scores of the subjects of the experimental group in the post test were higher than those of the control group in the feeling of belonging to the school and academic adjustment.