آزمون نظریه کنترل-ارزش در حوزه ملال تحصیلی درس ریاضی دانش‌آموزان سال اول دوره دوم متوسطه

هدف مطالعه حاضر آزمون روایی نظریه کنترل-ارزش در پیش‌بینی ملال تحصیلی درس ریاضی دانش‌آموزان سال اول دوره دوم متوسطه بود. روش اجرای این پژوهش از نوع توصیفی (الگویابی علّی) بود. جامعه آماری را کلیه دانش‌آموزان سال اول دوره دوم متوسطه شهر ارومیه در سال تحصیلی 1403-1402 تشکیل دادند که تعداد 384 نفر با روش تصادفی خوشه‌ای چند مرحله‌ای، به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های ملال تحصیلی آس و همکاران (2010)، کنترل تحصیلی پری و همکاران (2001)، انگیزش تحصیلی والرند و همکاران (1992)، ارزش تحصیلی، خودکارآمدی تحصیلی اون و فرامن (1988) و یادگیری خودتنظیمی پنتریچ و دی‌گروت (1990) گردآوری شدند. برای تحلیل داده‌ها از نرم‌‌افزارهای spss23 و amos26 استفاده شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری انجام شد. یافته‌ها نشان داد که مولفه‌های نظریه کنترل-ارزش رابطه منفی معناداری با ملال تحصیلی دارند. بر اساس شاخص‌های برازش مدل ساختاری، نظریه کنترل-ارزش مدلی روا برای تبیین ملال تحصیلی درس ریاضی بود. بنابراین پیشنهاد می‌شود که دست‌اندرکاران حوزه آموزش و پرورش با طرح برنامه‌هایی معلمان و دانش‌آموزان را از مولفه‌های نظریه کنترل-ارزش به عنوان عوامل موثر در روند آموزش کلاسی آگاه سازند تا احتمال وقوع ملال تحصیلی کمتر شود.

examining the control-value theory in the field of mathematics academic boredom in first-year high school students

the aim of the current research was to test the validity of the value-control theory in predicting academic boredom in the mathematics course of first year high school students. the method of this research was descriptive (causal modeling). the statistical population was formed by all the students of the first year of the second period of secondary school in urmia city in the academic year of 2023-2024, and 384 people were selected as a statistical sample using a multi-stage cluster random method. data were collected using the questionnaires of academic boredom by acee et al. (2010), academic control by perry et al. (2001), academic motivation by vallerand et al. (1992), educational value, academic self-efficacy by owen and fronman (1998), and self-regulated learning by pintrich & de groot (1990). spss23 and amos26 software were used for data analysis. data analysis was done using pearson correlation and structural equations. the findings showed that the components of control-value theory have a significant negative relationship with academic boredom. also, the variables of academic control, academic motivation and academic value have a significant positive relationship with academic self-efficacy and self-regulated learning. based on the fit indices of the structural model, value-control theory was a valid model to explain the academic boredom of mathematics. therefore, it is suggested that those involved in the field of education should inform teachers and students about the components of value-control theory as effective factors in the process of classroom education, so that the probability of academic boredom will decrease.