الگوی بهره‌گیری از مشارکت شهروندان در جرم‌یابی امنیتی

زمینه و هدف: جرم و جنایت به‌عنوان پدیده‌ای که ریشه در تاریخ اجتماعی انسان‌ها دارد، همگام با پیشرفت جوامع رشد کرده است. گرچه همه جرائم به‌نوعی امنیت را خدشه‌دار می‌کنند اما، در برخی جرائم، این خصیصه روشن‌تر بوده و به‌طور مستقیم با امنیت و آسایش عمومی در ارتباط هستند که این جرائم را اصطلاحاً جرائم امنیتی می‌نامند. در تمام این دوران، جرم‌یابی، گاه از تجربه‌های فردی و گروهی بهره جسته و گاه نهادها و سازمان‌هایی داشته، که با پیروی از الگوهایی مدون، مجرم را شناسایی می‌کرده‌اند. پژوهش حاضر، الگوی بهره‌گیری از مشارکت شهروندان در جرم‌یابی امنیتی (با تاکید بر چارچوب مک کنزی) را بررسی کرده است.روش‌ پژوهش: این پژوهش ازنظر هدف «کاربردی– توسعه‌ای»، به‌لحاظ نوع اکتشافی بوده که به روش کیفی (تحلیل مضمون) انجام ‌شده است. ابتدا با بررسی ادبیات نظری ابعاد و مولفه‌های جرم‌یابی امنیتی با بهره‌گیری از مشارکت شهروندان استخراج و آن‌ها را در مدل مک کنزی ارائه کردیم. درنهایت به‌منظور پایایی نتایج، مدل اولیه در یک گروه کانونی متشکل از خبرگان حوزه جرم‌یابی امنیتی ارائه و مدل نهایی برمبنای نظرات اصلاحی آن‌ها، بازنویسی شد.یافته‌ها: بر اساس نظر خبرگان، الگوی بهره‌گیری از مشارکت شهروندان در جرم‌یابی امنیتی (با تاکید بر چارچوب مک کنزی) شامل 7 بُعد و 31 مولفه‌های احصاء که بر نیازسنجی از شهروندان، بسترسازی برای مشارکت فعال اقلیت و قومیت‌ها، جوانان، مشارکت ویژه زنان و سازمان‌های مردم‌نهاد و هم‌چنین بهره‌گیری از شهروندان به‌عنوان منابع و مخبرین، استفاده در پژوهش‌های میدانی در مورد مظنونین و سوژه‌ها، تعقیب و مراقبت در فضای مجازی شامل شناسایی و ردیابی سوژه‌ها در فضای سایبر و مقابله با بحران‌های ضد امنیتی (شورش، اعتراض و ...) و رصد نشان‌گاه‌ها (دوربین‌های شهری، تجهیزات فنی و ...)، تاکید می‌کنند.نتیجه‌گیری: در این راستا، نتایج پژوهش بر لزوم ایجاد «ساختار جرم‌یابی امنیتی با بهره‌گیری از ظرفیت شهروندان» به‌عنوان ستاد در سازمان اطلاعات فراجا و پیش‌بینی واحدهای اجرایی در درون پلیس‌های تخصصی تاکید کرده و به الزام‌هایی نظیر آکادمی‌های پلیس-شهروند، سایت و شبکه اجتماعی برای پلیس و واحد جرم‌یابی اشاره می‌کند.

pattern of utilizing citizen participation in security crime detection

background and purpose: crime, as a phenomenon rooted in the social history of human beings, has grown in line with the progress of societies. although all crimes somehow undermine security, in some crimes, this characteristic is more obvious and is directly related to public security and comfort, which are called security crimes. throughout this period, “crime detection” has sometimes benefited from individual and group experiences, and sometimes, institutions and organizations have identified criminals by following codified patterns. the present study examines the pattern of utilizing citizen participation in security “crime detection” (with an emphasis on the mckinsey framework).method: this research is “applied-developmental” in terms of its purpose and exploratory in terms of its type, which was conducted using a qualitative method (content analysis). first, by reviewing the theoretical literature, the dimensions and components of security crime detection using citizens’ participation were extracted and presented in the mckinsey model. finally, to validate the results, the initial model was presented to a focus group of security crime detection experts, and the final model was rewritten considering their corrective comments.findings: according to the experts’ views, the pattern of utilizing citizen participation in security crime detection (with an emphasis on the mckinsey framework) includes 7 dimensions and 31 identifiable components that emphasize the need analysis of citizens, creating a platform for active participation of minorities and ethnicities, youth, special participation of women and ngos, as well as using citizens as sources and informants, using them in field research on suspects and subjects, tracking and monitoring in cyberspace including identifying and tracking subjects in cyberspace and combating anti-security crises (riots, protests, etc.) and monitoring surveillance devices (urban cameras, technical equipment, etc.).conclusion: in this regard, the research results emphasize the necessity of creating a” security crime detection structure utilizing the citizens’ capacity” as a headquarters in the police intelligence organization and to predict executive units within specialized police forces. it also refers to requirements such as police-citizen academies, a website, and a social network for the police and the crime detection unit.