ارائه مدلی جهت توسعه اوقات فراغت و مشارکت ورزشی با رویکرد امنیت اجتماعی شهری

زمینه و هدف: امنیت اجتماعی شهری و مشارکت اجتماعی در ورزش با یکدیگر در تعامل هستند و تاثیر متقابلی در اوقات فراغت و سلامت جامعه دارند. برای بهبود شرایط شهری و اجتماعی، اهمیت دارد که به ایجاد محیط‌های امن و ترویج مشارکت اجتماعی در فعالیت‌های ورزشی توجه جدی شود. از این‌رو پژوهش حاضر در صدد است تا مدلی برای توسعه اوقات فراغت و مشارکت ورزشی با رویکرد امنیت اجتماعی تدوین کند.روش پژوهش: روش پژوهش این پژوهش از نوع توصیفی- هم‌بستگی به شیوه مدل‌یابی معادلات ساختاری است. جامعه آماری آن شامل کلیه افراد بالای 18 سال ساکن در شهرهای کشور هستند که تعداد نمونه 450 نفر به‌صورت تصادفی خوشه‌ای چند مرحله‌ای انتخاب شده‌اند. جمع‌آوری اطلاعات از پرسش‌نامه با طیف پنج گزینه‌ای لیکرت استفاده شده است که پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ 0.91 به‌دست آمد که مقدار مناسبی بود. ارزیابی مدل پیشنهادی از طریق الگویابی معادلات ساختاری و با استفاده از نرم‌افزار اس‌پی‌اس‌اس و ایموس انجام شد.یافته‌ها و نتیجه‌گیری: نتایج تحلیل آماری نشان داد که با 99 درصد اطمینان، نه تنها بین امنیت اجتماعی شهری و اوقات فراغت رابطه مثبت و معناداری وجود دارد، بلکه امنیت اجتماعی شهری با تاثیرگذاری بر مشارکت اجتماعی در ورزش، به‌صورت غیرمستقیم نیز با اوقات فراغت و مولفه‌های آن مرتبط است. بر اساس یافته‌های تجربی پژوهش حاضر، پیشنهاد می‌شود که به‌منظور افزایش مشارکت اجتماعی در ورزش و پر کردن اوقات فراغت، شرایط محیطی با امنیت و آرامش و نیز حمایت‌های اجتماعی لازم فراهم شود.اصالت/نوآوری: این مطالعه با بررسی روابط میان سازه‌های پژوهش، چارچوبی را فراهم می‌کند که با توجه به راه‌کارهای ارتقای امنیت شهروندان، گرایش به پر کردن اوقات فراغت از طریق مشارکت‌های اجتماعی در ورزش افزایش یابد.

presenting a model for developing leisure time andsports participation with a social urban security approach

background and aim: urban social security and social participation in sports interact with each other and have a mutual impact on leisure time and community health. to improve urban and social conditions, it is important to pay serious attention to creating safe environments and promoting social participation in sports activities. hence, the present study aims to develop a model for the development of leisure time and sports participation with a social security approach.method: the research method of the present study is descriptive-correlational in the form of structural equation modeling. the statistical population includes all 18+ adults living in the cities of iran, and the sample size of 450 people was selected using a multi-stage cluster random sampling method. data was collected using a questionnaire with a five-point likert scale, the reliability of which was obtained using cronbach’s alpha of 0.91, which was a proper value. the proposed model was evaluated using structural equation modeling and using spss and amos.findings and conclusion: the results of the statistical analysis showed that with 99% confidence, not only is there a positive and significant relationship between urban social security and leisure time, but urban social security is also indirectly related to leisure time and its components by influencing social participation in sports. based on the empirical findings of the present study, it is suggested that to increase social participation levels in sports and fill leisure time, the necessary surrounding conditions with security and peace, as well as social support, should be provided.originality/novelty: by examining the relationships between the research constructs, the present study provides a framework that increases the tendency to fill leisure time through social participation in sports, by considering strategies for enhancing citizen security.