تحلیل پدیدارشناختی تجربه ماموران پلیس از خشونت کُنش‌ گرانه شهروندان در سنندج

زمینه و هدف: تامین امنیت عمومی همواره با بروز تعرض‌های خشونت‌آمیز متقابل میان پلیس‌وشهروندان همراه است که طی آن ماموران گاهاً با خشونت رفتاری-کُنشی شهروندان مواجه می‌شوند. هدف پژوهش حاضر، تحلیل پدیدارشناختی تجربه ماموران پلیس ازخشونت کُنش‌گرانه شهروندان با تاکید بر جغرافیای شهر سنندج استان‌کردستان است.روش‌ پژوهش: پژوهش حاضر براساس رویکرد کیفی و با روش پدیدارشناسی تفسیری اجرا شد. اطلاعات از طریق مصاحبه نیمه عمیق با 22 نفر از ماموران دارای تجربه زیسته خشونت در شهر سنندج گردآوری شد. برای انتخاب نمونه‌ها از نمونه‌گیری هدف‌مند استفاده شد وسپس براساس معیار اشباع نظری فرایندگردآوری داده‌ها ادامه یافت و سرانجام به‌شیوه تحلیل موضوعی یا تماتیک به تجزیه‌وتحلیل اطلاعات پرداخته شد.یافته‌ها: یافته‌ها حاکی‌از روایت ماموران از خشونت (کلامی- روانی و گاهاً فیزیکی) تجربه‌شده به‌مثابه عادی‌شدن تمرد در زیست‌جهان آن‌هاست. بیش‌تر خشونت‌ها در یگان‌های اجرایی به‌سبب مواجهه کلامی-فیزیکی میان پلیس و شهروندان رُخ داده است. در مورد عوامل و زمینه‌های تعرض خشونت‌آمیز، 8 مقوله اصلی؛ برخورد قهری-تهاجمی با اعتراضات و تجمعات، اِعمال‌قانون و ابلاغ-اجرای احکام قضایی، خشونت ساختاری، بی‌اعتمادی به عاملیت‌وآمریت قانون، عدم حمایت ساختاری، جوامنیتی استان، الگوگیری رسانه‌ای، ضعف مهارت‌های ارتباطی ماموران و درمورد پیامدهای خشونت، 6 مقوله تداوم تمرد و تشدید خشونت اجتماعی، تضعیف اقتدار و جایگاه اجتماعی پلیس، قبح‌شکنی نقض قانون و افزایش جرم، احساس استیصال وتضعیف روحی-روانی کارکنان و خانواده، فرسایش سرمایه اجتماعی، کاهش بازدهی کاری به‌دست آمد.نتیجه‌گیری: نتایج حاکی از آن است که شرایط نامطلوب اقتصادی- معیشتی مردم از یک‌طرف و ضعف مهارت‌های ارتباطی برخی ماموران، ضعف عملکرد دستگاه قضا در رسیدگی‌به پرونده‌های مربوطه، ضعف آموزش‌های سازمانی کارکنان در نهادینه‌سازی خودکنترلی، ضعف دررسانه‌ای‌کردن اقدامات پلیس و ناآشنایی بسیاری از ماموران با فرهنگ بومی، غلبه دیدگاه امنیتی میان ماموران و حضور باتاخیر در صحنه‌های حساس درسطح استانی بر افزایش رفتارها و تعرض‌های خشونت‌آمیز شهروندان تاثیر فزاینده‌ای داشته است.

phenomenological analysis of police officers’experience of citizens’ activist violence in sanandaj

objective and background: ensuring public security is always associated with the emergence of mutual violent assaults between police and citizens, during which police officers often face citizens’ behavioral-activist violence. the present research aims to phenomenologically analyze police officers’ experiences of citizens’ activist violence, emphasizing the geography of the city of sanandaj in kurdistan province. method: the present study was conducted based on a qualitative approach using interpretive phenomenology. data were collected through semi-structured interviews with 22 police officers who had lived experiences of violence in the city of sanandaj. purposeful sampling was used to select the samples, and then data collection continued based on the criterion of theoretical saturation, ultimately leading to a thematic analysis of the information. findings: the findings indicate police officers’ narratives of experienced violence (verbal-psychological and at times physical) as a normalization of rebellion in their lifeworld. most violence in operational units occurs as a result of verbal-physical encounters between police and citizens. regarding the factors and contexts of violent assaults, 8 main categories emerged: coercive-aggressive responses to protests and gatherings, enforcement of laws and notification-execution of judicial verdicts, structural violence, and distrust in the police officers and authority of the law, lack of structural support, security atmosphere of the province, media modeling, police officers’ weak communication skills. concerning the consequences of violence, 6 categories were identified and obtained: continuity of rebellion and escalation of social violence, weakening police authority and its social prestige, breaking the taboo of law violations and increasing crime rate, feelings of helplessness, and weakening of the employees and their families’ psychological spirit, erosion of social capital, and reduction of work efficiency. conclusion: the results indicate that the adverse economic-living conditions of the people on one hand, the weaknesses in the communication skills of some officers, the poor performance of the judiciary in handling relevant cases, inadequate organizational training in institutionalizing self-control, failure to publicize police actions, and the unfamiliarity of many officers with local culture, the dominance of a security viewpoint among officers, and delayed response to sensitive situations at the provincial level have had an increasing impact on the behaviors and violent assaults of citizens.