بازشناخت نادرهزنان در «صفوه الصفا»
|
|
|
|
|
نویسنده
|
اکبرزاده ابراهیمی آذر ,اختیاری زهرا
|
منبع
|
پژوهش زبان و ادبيات فارسي - 1395 - شماره : 40 - صفحه:81 -103
|
چکیده
|
«صفوه الصفا» کتابی عرفانی است که «ابن بزّاز» در قرن هشتم آن را در شرح کرامات شیخ صفی الدّین اردبیلی (650 -735 ه.ق) تالیف نمود. این کتاب که در اواخر دورۀ مغول نگارش یافته، همواره به عنوان یک سند تاریخی به شمار میرفته است؛ زیرا بیانگر ویژگی های عرفان و تصوّف این دوره به ویژه غرب ایران بوده است. احراز هویت شخصیت های این کتاب که برخی تاکنون به هیچ نحو بررسی نشده اند، اطلاعات ما را دربارۀ زنان صوفی و عارف پیش از صفویه افزایش می دهد. در این جستار با غور و استقصایی که مبتنی بر کتاب «صفوهالصفا»ست، نقش موثّر زنان در این دوره نمایانده شده است. زنانی که برخی از آنان جزء عارفان و مریدان شیخ صفی بودند و برخی علاوه بر گرایشهای عرفانی به دلیل تاثیرگذاری بر حکومت و اجتماع، در تاریخ این دوره حائز اهمیت اند. در این پژوهش پس از مقدمّه، با ذکر نمونه هایی از حکایت های «صفوه الصفا» که به زنان غالباً ناشناخته اشاره دارد، پانزده زن در دو حوزه عرفان و سیاست شناسانده شده اند و نیز به بررسی جایگاه و نقش زن در آن دوره با توجه به دو مقولۀ عرفان و سیاست پرداخته شده است.
|
کلیدواژه
|
زنان صوفی، صفوه الصفا، شیخ صفی الدّین اردبیلی، ابن بزاز اردبیلی
|
آدرس
|
دانشگاه پیام نور, ایران, دانشگاه فردوسی مشهد, گروه زبان و ادبیات فارسی, ایران
|
پست الکترونیکی
|
ekhtiari@um.ac.ir
|
|
|
|
|