تحلیل توازن آوایی در غزلیات «سلطان ولد»
|
|
|
|
|
نویسنده
|
تاجیک زینب ,علی بیگی سرهالی وحید
|
منبع
|
پژوهش زبان و ادبيات فارسي - 1397 - شماره : 50 - صفحه:135 -158
|
چکیده
|
موسیقی شعر عامل جذابیت متون نظم است. این عامل در غزلهای «سلطان ولد» جلوهای دیگر دارد که با عنوان توازن آوایی در قالب یادشده، نمود چشمگیری یافته است. شاعر با استفاده از توازن کمی در مبحث وزنی و استفاده از وزنهای مختلف، چاشنی ضرب و آهنگ غزلهای خود را افزایش داده است. سلطان ولد به کمک وزن دوری، جذبه و شور خاصی به غزل می بخشد، تا جایی که بیشترین بسامد وزن دوری را در استفاده از وزن تند و ضربی این قالب شعری مشاهده می کنیم. وی در کاربرد توازن آوایی کیفی، به انواع تکرار دست می زند و با تکرار انواع صامت و مصوتهای زبان فارسی، سعی در زیباسازی غزل هایش نموده است که استفاده وی از مصوت بلند «آ» از بسامد بالایی برخوردار است و از مصوت کوتاه «ُ» در زمینه تکرار، کمترین بهره را برده است. سلطان ولد با استفاده از تکرار واکه و همخوان ها در آغاز و پایان واژگان، جلوهای آهنگین به اشعارش می بخشد که این بهره گیری شاعر از انواع تکرار در جایگاه قافیه از نمود بیشتری برخوردار است. بنابراین میتوان گفت که سلطان ولد با بهره گیری از انواع توازن در بخش هم صدایی و همحروفی با رعایت انواع همخوانها، موسیقی خاصی به غزل هایش بخشیده است که در زمینه های مختلف قابل بررسی است. این پژوهش با روش تحلیلی توصیفی صورت گرفته، که ابتدا مباحث توازن آوایی را در غزلهای سلطان ولد شناسایی کرده، سپس ضمن تحلیل هر یک از آنها، بسامد هر کدام را در قالب نمودارها و جداول مشخص نموده ایم.
|
کلیدواژه
|
توازن آوایی، سلطان ولد، شعر کلاسیک، غزل، موسیقی شعر
|
آدرس
|
دانشگاه بوشهر, ایران, دانشگاه ارومیه, ایران
|
پست الکترونیکی
|
vahid.sarhali@gmail.com
|
|
|
|
|