اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر حساسیت بین فردی، تحمل پریشانی هیجانی و همدلی دانش آموزان‌ دختر پرخاشگر

اهداف: هدف از این پژوهش بررسی اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر حساسیت بین فردی، تحمل پریشانی هیجانی و همدلی دانش آموزان دختر پرخاشگر بود. روش‎: روش پژوهش، آزمایشی  با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل دانش آموزان مشغول به تحصیل در نیمسال اول سال تحصیلی 1403-1402 به تعداد 180 نفر بود. نمونه آماری تعداد 30 نفر از دانش آموزان که به شیوه تصادفی خوشه ای چند مرحله‌ای انتخاب شدند و در دو گروه 15 نفره آزمایش و کنترل قرار گرفتند. افراد گروه نمونه با استفاده از پرسشنامه پرخاشگری باس و پری (1992) غربالگری شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‎ی حساسیت بین فردی بایس و پارکر(1989)، تحمل پریشانی هیجانی سیمونز و گاهر(2005)، همدلی مهرابیان(1389) جمع آوری شد. سپس با استفاده از روش کواریانس چند متغیره و تک متغیره در نرم افزار spss-24 تحلیل شدند. یافته‎ها: تجزیه و تحلیل داده‎ها نشان داد که آموزش تنظیم هیجان بر حساسیت بین فردی و تحمل پریشانی هیجانی اثربخش بوده اما بر همدلی تاثیرگذار نبود. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که آموزش تنظیم هیجان می‌تواند به طور قابل توجهی کیفیت زندگی و سلامت روانی دانش‌آموزان پرخاشگر را بهبود بخشد و به کاهش مشکلات رفتاری و هیجانی آنها کمک کند.

effectiveness of emotion regulation training on the interpersonal sensitivity, emotional distress tolerance and empathy of aggressive female students

objectives: the purpose of this research was to investigate the effectiveness of emotion regulation training on the interpersonal sensitivity, emotional distress tolerance and empathy of aggressive female students. methods: the research method was an experiment with a pre-test and post-test design with a control group. the statistical population included 180 students studying in the first secondary schools of pol-e-sefid city in the first half of the academic year 2023-2024. overall, 30 students were selected by multi-stage cluster random method and placed in the two groups of experimental and control (each 15 people). the people of the sample group were screened by using the aggression questionnaire (buss & perry, 1992). data were collected using interpersonal sensitivity questionnaire (boyce & parker, 1989), emotional distress tolerance (simons & gaher, 2005), and empathy (mehrabian and epstein, 1972). data analysis was done by multivariate and univariate covariance methods in the spss-24 software. results: the findings showed that emotion regulation training was effective on interpersonal sensitivity and tolerance of emotional distress, but it did not affect empathy. conclusions: based on the study results, emotion regulation training can significantly improve the quality of life and mental health of aggressive students and help reduce their behavioral and emotional problems.