اثربخشی درمان بین ‌فردی بر بهبود خود کنترلی و اضطراب اجتماعی در دانش‌ آموزان مبتلابه ناتوانی یادگیری

هدف: ناتوانی یادگیری ازجمله مسائلی است که به‌ واسطه رشد روانشناسی در دهه‌های اخیر، موردتوجه فراوان قرارگرفته است و افراد مبتلابه ناتوانی یادگیری با مجموعه‌ای از واکنش‌های منفی اجتماعی روبه‌رو می‌شوند. بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان بین‌فردی بر بهبود خودکنترلی و اضطراب اجتماعی در دانش‌آموزان مبتلابه ناتوانی یادگیری خاص انجام شد. روش: این پژوهش آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش‌آموزان دارای ناتوانی یادگیری خاص مراجعه کننده به مرکز تخصصی وابسته به آموزش و پرورش شهرستان­های اردبیل و گرمی بود. نمونه پژوهش 30 دانش آموز دارای ناتوانی یادگیری خاص بود که به روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 15 نفر) جای‌دهی شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها، از پرسشنامه‌های مشکلات یادگیری (ldq)، خودکنترلی  تانچی و همکاران و اضطراب اجتماعی لاجرسا استفاده شد. گروه آزمایش 8 جلسه60 دقیقه­ای درمان کوتاه مدت روابط بین فردی کلرمن و همکاران را دریافت کردند و برای گروه کنترل مداخله‌ای ارائه نشد. داده­های جمع­آوری شده نیز با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیره به وسیله نرم­افزار spss27 تجزیه و تحلیل شد. یافته ­ها: نتایج نشان داد که درمان کوتاه مدت روابط بین فردی موجب بهبود خود کنترلی و اضطراب اجتماعی دانش‌آموزان دارای ناتوانی یادگیری خاص شده است (0.001>p). نتیجه ­گیری: با توجه به نتایج به‌دست آمده می‌توان از آموزش درمان روابط بین فردی برای ارتقاء خود کنترلی، اضطراب اجتماعی، سلامت روانی و کاهش علائم اختلال و مشکلات هیجانی-رفتاری دانش آموزان دارای اختلال ناتوانی یادگیری استفاده کرد.

effectiveness of interpersonal therapy on improving self-control and social anxiety in students with specific learning disabilities

objective:  learning disabilities are among the issues that have received much attention due to the growth of psychology in recent decades, and people with learning disabilities have a series of negative social reactions. the present study was conducted with the aim of investigating the effectiveness of interpersonal therapy on improving self-control and social anxiety in students with specific learning disabilities. methods:  this experimental research was conducted with a pre-test-post-test design with a control group. the research population included all students with specific learning disabilities referring to the specialized centers related to education in ardabil and germi cities.  the research sample was 30 students with specific learning disabilities, who were selected by random sampling and placed in two experimental and control groups (15 people in each group).  to collect data, learning difficulties questionnaire (ldq), tanchi et al.’s self-control questionnaire and lajersa’s social anxiety questionnaire were used.  the experimental group received eight sessions of 60-minute short-term interpersonal relationship therapy by kellerman et al., and no intervention was provided to the control group. the collected data were analyzed using multivariate covariance analysis by the spss27 software. results: the results showed that the short-term treatment of interpersonal relationships improved the self-control and social anxiety of students with specific learning disabilities (p<0.001). conclusion: according to the obtained results, it is possible to teach interpersonal relationship therapy as an effective and alternative treatment method along with treatment methods to improve self-control, social anxiety and mental health, and reduce disorder symptoms and emotional-behavioral problems of students with learning disability disorders.