اثربخشی درمان مبتنی بر یکپارچگی حسی در افزایش توجه انتخابی و توجه مستمر دانش‌آموزان با اختلال خواندن

زمینه و هدف: ناتوانی‏های یادگیری یک اختلال عصبی- تحولی با منشا زیستی بوده و مبنایی است برای نابهنجاری‏ها در سطح شناختی که با علایم رفتاری این اختلال از قبیل نارسایی در توجه ارتباط دارد. بنابراین پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر یکپارچگی حسی در توجه انتخابی و توجه مداوم دانش آموزان با اختلال خواندن انجام شد. روش: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل و پیگیری یک ماهه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی کودکان پسر 7 تا 12 سال دارای اختلال خواندن است که به مراکز روان شناسی، مشاوره و مراکز درمانی روان پزشکی تهران در سال 1399-1400 مراجعه کردند. از جامعه آماری موردنظر تعداد 30 دانش آموز به روش  نمونه گیری هدفمند انتخاب شده و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گروه کنترل قرار گرفتند. شرکت کنندگان در پژوهش آزمون رنگ واژه استروپ (بندر، 1983) و آزمون عملکرد پیوسته (رازولد و همکاران، 1965) را تکمیل کردند و آزمودنی های گروه آزمایش 8 جلسه (هفته ای یک جلسه) شیوه‌نامه درمان مبتنی بر یکپارچگی حسی (آیرس، 1996) را دریافت کردند. در‌نهایت تحلیل داده‌های پژوهش با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر به‌وسیله نرم‌افزار spss26 انجام شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که گروه دریافت کننده برنامه درمان مبتنی بر یکپارچگی حسی در متغیرهای وابسته این پژوهش نسبت به گروه کنترل نه تنها اثربخشی بیشتری را نشان داد ه اند (p<0.001) بلکه در طی زمان نیز این میزان اثرگذاری برای آنها حفظ شد که پایداری اثر مداخله را نشان می دهد (p<0.001). نتیجه گیری: نتایج نشان داد که این روش درمانی در بهبود توجه انتخابی و توجه مستمر به‌صورت پایدار در کودکان با اختلال خواندن موثر بوده است و برنامه ریزان و درمانگران می توانند استفاده از  این روش درمانی را در دستورکار خود قرار دهند.

effectiveness of sensory integration therapy in increasing selective attention and sustained attention in students with dyslexia

abstract background and purpose: learning disabilities, as neurological conditions of biological origin, are associated with abnormalities at the cognitive level accompanied by behavioral symptoms of this disorder such as difficulties in paying attention. therefore, the purpose of this study was to determine the effectiveness of sensory integration therapy in the selective attention and sustained attention of students with dyslexia. method: this is a practical quasi-experimental study with a pre-post-test design, a control group, and a one-month follow-up period. the study population includes all children with dyslexia aged 7-12 years in tehran who were referred to psychology, counseling, and psychiatric clinics in 2020-21. a sample of thirty students was selected through purposeful sampling. then they were randomly assigned to experimental and control groups. all participants completed the stroop color and word test (scwt; bender, 1983) and continuous performance test (razold et al., 1965); however, the experimental group received 8 sessions of the intervention (once weekly) (ayres, 1996). finally, the analysis of the research data was performed using repeated measures of variance by the spss26 software. results: statistical analysis indicated that the group receiving the sensory integration treatment in the dependent variables showed not only greater efficacy (p<0.001), but that this effect was maintained over time, indicating the stability of the intervention effect (p<0.001). conclusion: since the intervention was effective in improving selective attention and sustained attention in children with dyslexia, planners and therapists should consider using it in their programs.