کاربرد روش پایداری اکسایشی - حرارتی جهت انتخاب پایدار کننده برای الاستومر پلی دی اتیلن گلیکول آدیپات

یکی از مهمترین مسائلی که برای محققان حوزه پیشرانه مطرح است، انتخاب پایدار کننده مناسب برای حفظ خواص مکانیکی و عملکرد مناسب پیشرانه در طول ذخیره سازی است. در این تحقیق، آزمون‌های سختی، زمان القای اکسیداسیون (oit) و آنالیز حرارتی (tga) بر روی الاستومر ساخته شده از پلی دی‌اتیلن گلیکول آدیپات، حاوی مقدار 0.2 درصد وزنی سه نوع پایدار ‌کننده 2-نیترودی فنیل آمین، n-متیل 4- نیترو آنیلین و سنترالیت i)، نرم کننده تری متیلول تری نیترات، کاتالیست تری فنیل بیسموت و زنجیر گستران تری متیلول پروپان انجام شد. نتایج به‌دست‌آمده از آزمون‌های سختی نشان داد که سختی الاستومر پلی دی‌اتیلن گلیکول آدیپات شامل پایدار ‌کننده n-متیل 4- نیترو آنیلین در مقایسه با الاستومر بدون این پایدار ‌کننده، حدود 68 درصد کاهش یافته است. همچنین زمان القاء اکسیداسیون و تجزیه و تحلیل حرارتی نشان داد که الاستومری حاوی پایدار کننده ، n-متیل 4- نیترو آنیلین  مقاومت بیشتری در برابر اکسیداسیون و کاهش جرم نسبت به الاستومر حاوی سایر پایدار کننده های استفاده شده دارد و باعث ماندگاری طولانی تر می‌شود.