بررسی مهاجرت کاتالیست نرخ سوزش کاتوسن در پیشرانه جامد مرکب با استفاده از طیف‌ سنجی uv-vis

استفاده از کاتالیست نرخ سوزش 2،2-بیس(اتیل فروسنیل) پروپان (befp) با نام تجاری کاتوسن یکی از رایج‌ترین روش‌ها برای افزایش نرخ‌سوزش پیشرانه جامد مرکب است. با وجود مزیت افزایش نرخ‌سوزش، مهاجرت این ترکیب از پیشرانه به سمت نواحی بین‌سطحی می‌تواند منجر به تغییر بالستیک داخلی موتور، تضعیف چسبندگی بین‌سطح، جدایش لاینر و کارکرد نامناسب موتور شود. در این مقاله، مهاجرت کاتوسن با استفاده از استخراج به روش سوکسله به مدت 16 ساعت و تجزیه کمی با طیف‌سنجی uv-vis بررسی شد. بر این اساس، مهاجرت در سه ناحیه از پیشرانه‌ای محتوی 3٪ کاتوسن در مدت زمان 30 روز مورد بررسی قرار گرفت. همچنین، کارایی دو لاینر با مقدار پرکننده بالا (hfl) و میزان اتصالات عرضی زیاد (hcl) در برابر مهاجرت کاتوسن مقایسه شد. نتایج به دست‌آمده نشان داد که مهاجرت در طی پخت پیشرانه آغاز شده و در شرایط کهولت تسریع‌یافته در ℃ 60 حداقل 30 روز پس از اتمام پخت تداوم می‌یابد. به طوری که درصد میانگین کاتوسن پیشرانه در هردو نمونه hfl و hcl 30 روز پس از اتمام پخت، به میزان 0٫45٪ کاهش یافته و به 2٫55٪ رسید. همچنین، مهاجرت عمدتاً در ناحیه بین‌سطحی پیشرانه-لاینر رخ می‌دهد. افزون بر این‌ها، ضریب نفوذ d با استفاده از ساده‌کردن قانون دوم فیک محاسبه شد که برای نمونه‌های hfl و hcl به ترتیب برابر با 9-10×6٫26 و cm2/s 9-10×3٫84 بود.