>
Fa   |   Ar   |   En
   رابطۀ فلسفه و دین در آفرینش از نظر بوئثیوس با تکیه بر رسائل کلامی و تسلّای فلسفه  
   
نویسنده نورانی خطیبانی فاطمه ,سالم مریم
منبع فلسفه - 1399 - دوره : 48 - شماره : 2 - صفحه:261 -280
چکیده    محور اصلی این پژوهش پی‌بردن به رابطۀ فلسفه و دین در بحث آفرینش از نظر بوئثیوس است. بدین منظور مولفه هایی همچون خلقت موجودات از عدم و علّت‌دانستن خداوند، الگوی خلقت، غیر موجَب‌بودن خداوند در آفرینش، ازلیّت زمان و سرمدیّت خداوند، در رسائل کلامی به عنوان نمایندۀ کلام بوئثیوس و در تسلّای فلسفه به عنوان نمایندۀ فلسفۀ بوئثیوس به روش تحلیلی-توصیفی به صورت جداگانه و مقایسه ای بررسی می شوند. در رسائل کلامی به این مولّفه ها با توجه به آموزۀ آفرینش در کتاب مقدّس و تعالیم مسیحی پرداخته می شود؛ امّا در تسلّای فلسفه این مولّفه ها بعد از پرداختن به تعریف خیر، اذعان به وجود خدای خالق و یکی‌دانستن خیر و خدا بررسی می شوند. با مقایسۀ مولّفه ها، پیش فرض ها، روش و غایت بوئثیوس از آفرینش در رسائل کلامی و در تسلّای فلسفه پی می بریم که پیش فرض بوئثیوس در تبیین این مقوله در هر دو، بر دو اصل خالق بودن خداوند و ضروری‌بودن وجود برای خداوند استوار است که او در این مورد متّکی بر قول کتاب مقدّس است. مولّفه هایی که او از آموزۀ آفرینش در تسلّای فلسفه ارائه می دهد، مولّفه های آفرینش در رسائل کلامی را نقض نمی کند. او در هر دوی این آثار به روش مکتب نوافلاطونی وفادار است. تنها تفاوت در بحث مزبور این است که بوئثیوس در تسلّای فلسفه بر اثبات خیر اصرار دارد که البته تاکید می کند که خیر و خداوند یکی هستند و این گونه نیست که با اثبات وجود خیر در این رساله، بوئثیوس منشا و مبدا موجودات را چیزی غیر از خداوند بداند.
کلیدواژه رسائل کلامی، تسلّای فلسفه، آفرینش، عدم، سرمدیّت، خیر
آدرس دانشگاه شهید بهشتی, ایران, دانشگاه شهید بهشتی, گروه حکمت و کلام, ایران
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved