مقایسه اثربخشی مداخله‌ مبتنی بر یوگا و مداخله‌ مثبت‌‏نگر بر شادکامی زنان باردار دارای تجربه‌ سقط مکرر

مقدمه: یکی از مشکلات زنان با سقط جنین‌های مکرر، کاهش شادکامی می‌باشد. برای افزایش شادکامی این زنان روش‌های درمانی مختلفی وجود دارد که از جمله این روش‌ها، مداخله مبتنی بر یوگا و مداخله مثبت‌ نگر می‌باشد. هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی مداخله مبتنی بر یوگا و مداخله مثبت ‌نگر بر شادکامی زنان باردار دارای تجربه‌ سقط مکرر بود.روش: روش پژوهش نیمه‌ آزمایشی با طرح پیش ‌آزمون، پس آزمون وگروه کنترل، همراه با مرحله پیگیری 2ماهه، انجام شد. جامعه‌ آماری شامل کلیه‌ زنان دارای تجربه‌ سقط مکرر مراجعه‌کننده به مراکز بهداشت شهر قزوین در زمستان سال 1402 بود. در مرحله‌ نخست، تعداد 45 زن با سابقه‌ بیش از دو بار سقط، به روش تصادفی ساده انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (هر گروه 15 نفر) و یک گروه کنترل (15 زن) جایگزین شدند. گروه‌‏های آزمایش تحت مداخله مبتنی بر یوگا (10 جلسه 90 دقیقه ای) و مداخله مثبت ‌نگر (14 جلسه 90 دقیقه‌ ای) قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل هیچ‌گونه مداخله‌‏ای دریافت نکرد و در لیست انتظار باقی ماند. برای گردآوری داده‌ها از پرسش‌نامه شادکامی آکسفورد (ohq) هیل و آرگیل استفاده شد. تحلیل داده‏‌ها با استفاده از نرم‏افزار spss نسخه 28  و تحلیل واریانس با اندازه‌ گیری مکرر انجام گرفت.نتایج: نتایج نشان داد، هر دو مداخله تاثیر معناداری بر افزایش شادکامی داشتند (0.05>p). همچنین، نتایج آزمون تعقیبی بن‌ فرونی نشان داد که مداخله مثبت‌ نگر نسبت به مداخله مبتنی بر یوگا تاثیر بیشتری بر افزایش شادکامی دارد (0.05>p).بحث و نتیجه‏‌گیری: براساس نتایج پژوهش، هر دو مداخله می‌توانند در بهبود شادکامی زنان دارای تجربه‌ سقط مکرر اثربخش باشد، اما مداخله مثبت‌ نگر در بهبود شادکامی زنان دارای تجربه‌ سقط مکرر از اثربخشی بیشتری برخوردار است.

a comparative study of the effectiveness of yoga-based intervention and positive-oriented intervention on happiness of pregnant women with recurrent abortion

introduction: one of the challenges faced by women who experience recurrent abortion is a decrease decline happiness. there various methods methods aim increase enhance happiness well-being these women, including yoga-based intervention interventions positive-oriented intervention. interventions. purpose of this study was to to conduct a study analysis the effectiveness of yoga-based intervention interventions positive-oriented intervention interventions on the of pregnant women with who have experienced.method: this semi-experimental study employed a pretest-posttest design with a control group and a follow-up period of two months. the statistical population consisted of all pregnant women experiencing recurrent abortion, abortion who visited centers of in city in during winter of 2023. in the first initial phase, women with experience of more than 2 recurrent abortion were selected and then randomly into assigned to two (15 women in each group) and a control one (15 women) were women). the underwent yoga-based participated in a (10 sessions of 90 minutes) and minutes each) and a (14 sessions of 90 minutes), but minutes each), while group received no training and remained in the waiting list. data were collected using the questionnaire happiness questionnaire hills developed by argyle. data analysis was performed using conducted software with software, employing variance with repeated measures and bonferroni correction.results: the results of the study indicated that both interventions had a significant effect on happiness (p < 0.05). additionally, the results of bonferroni post hoc test revealed that the positive-oriented intervention had a greater impact on reducing unhappiness compared to the yoga-based intervention (p < 0.05).discussion and conclusion: it can be concluded that, in addition to the effectiveness of both treatments, prioritizing positive-oriented interventions is essential for improving the happiness of women who have experienced recurrent  abortions.