کلاسه بندی بافت تصاویر سونوگرافی بیماریهای منتشر کبدی با استفاده از تبدیل موجک

مقدمه : یکی از مشکلاتی که در مورد بیماران مزمن کبدی با آن مواجه هستیم ،‌ رویه تشخیص متداول برای این گونه بیماریها عمدتا بر بپوسی کبد استوار است که یک روش تهاجمی می باشد . مشخصه اصلی مورداستفاده برای تمایز میان کبد نرمال ،‌هپاتیت و سیروز عبارت است از خصوصیت بافت سطح کبد . در این بررسی ابتدا یک تبدل موجک بهینه بنام موجک گابور را معرفی نمودیم ،‌ سپس سه نوع از روشهای استخراج ویژگیهای بافت شامل روش آماری ،‌روش تبدیل موجک دیادیک و روش تبدیل موجک گابور را مورد ارزیابی قرار دادیم . نتایج حاصل از تبدیل موجک دیادیک با موجک گابور مقایسه گردیده است . مواد و روشها : الگوریتم پیشنهادی ،‌ بر تصاویر سونوگرافی کبدی ،‌در 3 گروه متمایز شامل کبد نرمال ،‌ کبد مبتلا به هپاتیت و سیروز کبدی اعمال شده است . در بررسی دما ،‌50 تصویر نمونه از هر گروه بکاررفته اند . این تصاویر مربوط به بیمارانی می باشند که قبلا توسط بیوپسی تشخیص داده شده اند . تصاویر مذکور با استفاده از یک دستگاه toshiba sonolayer ssa250a و ترانسدیوسر 75/3 مگاهرتزی واقع در مرکز بیمارستانی cheng kung کشور تایوان دریافت گردیده اند . برای هر تصویر ، یک ناحی مورد نظر ( roi) با ابعاد 75*35 پیکسل انتخاب شده است . ناحیه ی roi بگونه ای انتخاب می شود که فقط بافت کبد را در بر می گیرد و شامل رگهای خونی یا مجاری صفراوی نباشد . از روش حداقل فاصله ،‌برای کلاسه بندی استفاده شده به منظور ارزیابی نتایج تشخیصی ،‌دو کمیت ‹‹ حساسیت ›› و ‹‹ ویژگی ›› برای هر روش محاسبه شده اند . نتایج : نتایج حاصله نشان می دهد که در تصاویر مربوط به هپاتیت ، موجک گابور دارای حساسیت 85% می باشد ،‌ در حالیکه موجک دیادیک حساسیتی برابر 77%‌دارد . از سوی دیگر در تصاویر مربوط به سیروز کبدی ،‌ موجک گابور حساسیت 86% بدست می آورد در حالیکه حساسیت موجک دیادیک برابر با 78%‌است . نسبت اختصاصیت موجک گابور در تصاویر هپاتیت و سیروز به ترتیب برابر 77%‌ و 79% می باشد ،‌ این ارقام برای موجک دیادیک به ترتیب برابر با 65% و 72% می باشد . بحث و نتیجه گیری : بر مبنای بررسی های ما در کلاسه بندی بافت ،‌ تبدیل موجک گابور مناسب تراز تبدیلات موجک دیادیک و روشهای آماری است . زیرا منجر به دقت کلاسه بندی بالاتری می گردد . یکی از عوامل اصلی ین امر آنست که تبدیل موجک دیادیک بخشی از نواحی فرکانس میانی را از دست می دهد ، در حالیکه موجک گابور تمام نواحی فرکانسی راحفظ می کند . بر مبنای مشاهدات ما بنیادی ترین اطلاعات مربوط به بافت ،‌ عمدتا در نواحی با فرکانس میانی متمرکز شده است . بنابراین با در استفاده از موجک گابور ، یک تجزیه انعطاف پذیرتر در تمام باند فرکانسی قابل دستیابی است که منجر به قابلیت بالایی در جداسازی طبلعات بافت می گردد .