بررسی صحت دوز داده شده به تومورهای مغز به روش دوزیمتری in vivo با آشکارساز نیمه هادی

مقدمه : هدف از پرتو درمانی ، کنترل موضعی تومور همراه با حداقل عوارض جانبی است . بر اساس منحنی پاسخ تومور و بافت نرمال نسبت به دوز جذبی ،‌دوز جذبی باید از صحت بالایی برخوردار باشد . در بسیاری از مراکز ، دوزیمتری به روش in vivo با استفاده از دیودها برای بررسی صحت دوز جذبی انجام می شود . طبق گزارش icru حداکثر خطای مجاز دوز داده شده از دوز تجویز شده 5%‌می باشد . مواد وروشها : دوز ورودی و خروجی 38 بیمار مبتلا به تومورمغزی تحت درمان با چشمه کبالت 60 به روش ssd بطور همزمان با استفاده از دیود در یک نوبت اندازه گیری شد . دراین پروژه از یک اتاقک یونیزاسیون 6/0 سی سی به منظور کالیبراسیون دیودها و تعیین فاکتورهای تصحیح ، فانتوم آب و دو آشکار ساز نیمه هادی نوع - p ‌برای اندازه گیری دوز جذبی و تعیین میزان انتقال خروجی ( tex) بیمار استفاده شد . بااستفاده از این وسایل ، فاکتورهای کالیبراسیون و تصحیح بدست آورده شد ،‌ و نمودارهای مربوطه نیز رسم گردید . در تعیین دوز جذبی از از فاکتورهای تصحیح ssd ( بعلت اینکه ssd در تمام تابش ها برابر 80 سانتیمتر بود ) ، زاویه تابش و درجه حرارت ( بعلت تغییرات کمتر از 1% ) صرف نظر گردید . بحث و نتیجه گیری : خطاهای بزرگتر از 5% در دوز ورودی ، خروجی و نقطه میانی تشخیص داده شد . بعلاوه ، دوز ورودی ، خروجی و نقطه میانی اندازه گیری شده با مقادیر محاسبه شده مقایسه گردید اختلاف معنی داری بین آنها دیده نشد ( پی بزرگتر از 1/0) . در نتیجه با توجه به عدم اختلاف معنی دار در دوز نقطه میانی ،‌ به منظور بررسی دوز داده شده به تومور مغزی ،‌ محاسبات از صحت قابل قبولی برخوردار هستند .