نقش میانجی امنیت روانی در رابطۀ بین ترومای کودکی و نگرش خوش‌بینانه به ازدواج

این پژوهش با هدف تعیین نقش میانجی امنیت روانی در رابطۀ بین ترومای کودکی با نگرش خوش‌بینانه به ازدواج در دانشجویان انجام شد. روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعۀ آماری در این پژوهش دانشجویان 18 تا 35 سال دانشگاه اردکان در سال تحصیلی 1401-1402 بود که از طریق نمونه‌گیری در دسترس، 230 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند و به مقیاس‌های ترومای کودکی، امنیت روانی و نگرش به ازدواج پاسخ دادند. برای تحلیل داده‌ها از روش همبستگی پیرسون و مدل‌سازی معادلات ساختاری استفاده شد. تاثیر مستقیم ترومای کودکی بر امنیت روانی و نگرش خوش‌بینانه به ازدواج منفی و معنادار بود، از میان خرده‌مقیاس‌های ترومای دوران کودکی، غفلت عاطفی بیشترین و سوءاستفاده فیزیکی کمترین همبستگی را با نگرش خوش‌بینانه  به ازدواج داشت، درحالی که تاثیر مستقیم امنیت روانی بر نگرش خوش‌بینانه نسبت به ازدواج مثبت و معنادار بود. همچنین، تاثیر غیرمستقیم ترومای کودکی بر نگرش خوش‌بینانه نسبت به ازدواج با میانجی گری امنیت روانی نیز معنادار بود. مدل برازش خوبی داشت. بنابراین، توجه به این عوامل در طراحی برنامه‌های مداخلاتی می‌تواند به بهبود دیدگاه افراد نسبت به ازدواج و کاهش تاثیرات منفی ترومای دوران کودکی از طریق بهبود امنیت روانی کمک کند.

the mediating role of psychological security in the relationship between childhood trauma and optimistic attitudes towards marriage

this study aimed to determine the mediating role of psychological security in the relationship between childhood trauma and optimistic attitudes towards marriage among university students. the research method was descriptive and correlational. the statistical population included all students aged 18 to 35 at ardakan university during the academic year 2022-2023. a sample of 230 students selected by convenience method, and they completed the childhood trauma questionnaire, the psychological security scale, and the attitudes towards marriage scale.  pearson correlation and structural equation modeling were used for data analysis. the direct effect of childhood trauma on psychological security and optimistic attitude towards marriage was negative and significant, whereas its subscales, emotional neglect showed the highest and physical abuse the lowest correlation with a positive attitude towards marriage, while the direct effect of psychological security on optimistic attitude towards marriage was positive and significant. furthermore, the indirect effect of childhood trauma on optimistic attitude towards marriage through the mediation of psychological security was also significant. therefore, considering these factors in the design of interventional programs can help improve individuals’ perspectives on marriage and reduce the negative effects of childhood trauma by enhancing psychological security.