مدل ساختاری روابط میان انگ ادراک‌شده، ترس از عود و انعطاف‌پذیری روانی با پریشانی روانی زنان مبتلا به سرطان پستان

پژوهش حاضر با هدف بررسی روابط انگ ادراک شده و ترس از عود با پریشانی روانی زنان مبتلا به سرطان، با نقش میانجی گر انعطاف پذیری روانی انجام شد. این پژوهش مقطعی از طرح همبستگی استفاده کرد. جامعۀ پژوهش زنان مبتلا به سرطان پستان مراجعه کننده به مراکز درمانی شهر تهران در بازه اسفند 1401 تا مهر 1402 بودند، و از سه مرکز درمانی 220 نفر به شیوۀ نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند. داده ها با پرسشنامۀ پریشانی روانی کسلر، سنجۀ ترس از عود، مقیاس انگ بیماری مزمن، و پرسشنامۀ پذیرش و عمل گردآوری گردید، و از طریق همبستگی پیرسون و آزمون معادلات ساختاری (با و بدون کنترل اثر سن) تحلیل شد. نتایج آزمون مدل نشان داد که ترس از عود اثر مستقیمی بر پریشانی روانی نداشت، ولی انگ ادراک شده و انعطاف پذیری روانی اثر مستقیمی بر پریشانی روانی داشتند. همچنین، انعطاف پذیری روانی رابطۀ میان ترس از عود و انگ ادراک شده با پریشانی روانی را میانجی کرد. بنابراین، به منظور طراحی برنامه های کاهش پریشانی روانی زنان دارای سرطان پستان لازم است به کاهش انگ ادراک شده و ترس از عود، و به ویژه ارتقای انعطاف پذیری روانی آنان پرداخته شود.

the structural model of the relationships between perceived stigma, fear of recurrence, and psychological flexibility with psychological distress in women with breast cancer

the present study aimed to investigate the relationships between perceived stigma and fear of recurrence with psychological distress in women with cancer, with the mediating role of psychological flexibility. the present cross-sectional study employed a correlational design. the research population consisted of women with breast cancer who visited healthcare centers in tehran between march 2023 and october 2023, and 220 individuals were selected from three medical centers, using a convenience sampling method. data were collected using kessler psychological distress scale, fear of cancer recurrence inventory-short form, stigma scale for chronic illnesses, and acceptance and action questionnaire-ii, and analyzed using pearson correlation and structural equations test, with / without, controlling for age effect. the results of the model test showed that fear of recurrence had no direct effect on distress, but perceived stigma and psychological flexibility had a direct effect on distress. also, psychological flexibility mediated the relationship between fear of recurrence and perceived stigma with distress. therefore, to design programs to reduce psychological distress in women with breast cancer, it is necessary to address reducing perceived stigma and fear of recurrence and especially promoting their psychological flexibility.