واکاوی آسیب‌های روان‌شناختی_ عاطفی ازدواج ناموفق در زنان و تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر بهبود آنان: کاربرد ذهن‌آگاهی، پذیرش و آگاهی از طرح‌واره‌ها

هدف این پژوهش، واکاوی آسیب‌های روان‌شناختی عاطفی ازدواج ناموفق و تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر ذهن‌آگاهی، پذیرش و آگاهی از طرح‌واره‌ها بر آنان بود. روش پژوهش آمیخته بود. در مرحلۀ کیفی 16 نفر از زنان باتجربۀ ازدواج ناموفق با زمینۀ ازدواج ناخواسته و زودهنگام به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب‌شدند. جامعۀ آماری شامل تمام زنان باتجربۀ ازدواج ناخواسته و زودهنگام شهر اهواز بود. ابزار پژوهش در بخش کیفی مصاحبه نیمه ساختاریافته و در بخش کمّی مقیاس ارزیابی آسیب‌های روان‌شناختی عاطفی مصباح بود. داده‌ها در بخش کیفی به روش تحلیل مضمون و در بخش کمّی به روش تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر تحلیل شدند. یافته‌های بخش کیفی شامل شناسایی 6 مضمون اصلی (اضطراب، افسردگی، عدم شایستگی، بدبینی و بی‌اعتمادی، شرم درونی‌شده و خلا عاطفی) بود. یافته‌های بخش کمّی نشان‌ داد مداخلۀ گروهی بر بهبود آسیب‌های روان‌شناختی و عاطفی ازدواج در زنان موثر است. درمانگران می‌توانند از درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (کاربرد ذهن‌آگاهی، پذیرش و آگاهی از طرح‌واره‌ها) در راستای بهبود مشکلات ازدواج زنان با تجربۀ ازدواج ناموفق بهره بگیرند.

investigating psychological emotional harms of unsuccessful marriage in women and determining the effectiveness of treatment based on acceptance and commitment on it

this research aimed to investigate the psychological and emotional harms in women and to determine the effectiveness of treatment based on mindfulness, acceptance, and schemas awareness on it. the research method was mixed. in the qualitative phase, 16 women with the experience of an unwanted and early marriage were selected. the population included all women who experienced an unwanted and early marriage in ahvaz city. the tool used in the qualitative part was a semi-structured interview and the quantitative part was the mesbah’s psychological-emotional assessment scale. data analysis was done in the qualitative part using thematic analysis and in the quantitative part using variance analysis with repeated measurements. the findings of the qualitative part included the identification of 6 main themes (anxiety, depression, inadequacy, pessimism and mistrust, internalized shame, and emotional void). the findings of the quantitative section showed that group intervention effectively improves the psychological and emotional harms of marriage. therapists can take advantage of treatment based on acceptance and commitment (using mindfulness, acceptance, and awareness of schemes) to improve marriage problems.