مقایسۀ اثربخشی روان‌درمانی مثبت‌گرا با طرحواره‌درمانی بر کیفیت زندگی و باورهای غیرمنطقی در زوج‌های متقاضی طلاق

هدف این مطالعه مقایسه میزان اثربخشی روان‌درمانی مثبت‌گرا با طرحواره درمانی بر کیفیت زندگی و باورهای غیرمنطقی درزوج‌های متقاضی طلاق بود. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل بود که از طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری استفاده شد. جامعۀ آماری شامل تمامی زوج‌های متقاضی طلاق مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره شهر اهواز بود. به روش نمونه‌گیری هدفمند 45 نفر انتخاب و به‌طور تصادفی در سه گروه تقسیم شدند. گروه آزمایش‌1 هشت جلسه 90 دقیقه‌ای مداخلات درمانی مثبت‌گرا و گروه آزمایش‌2 تحت ده جلسه 90 دقیقه‌ای مداخلات طرحواره درمانی را دریافت کردندو گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. از پرسشنامه‌های باورهای غیرمنطقی جونز و کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت استفاده شد. یافته‌ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که هر دو مداخله در پس‌آزمون و پیگیری اثربخشی معناداری بر کیفیت زندگی و باورهای غیرمنطقی داشته و روان‌درمانی مثبت‌گرا در افزایش کیفیت زندگی، اثربخش‌تر از طرحواره درمانی؛ و در کاهش متغیر باورهای غیرمنطقی، طرحواره درمانی اثربخشی بیشتری نسبت به روان‌درمانی مثبت‌گرا برای زوج‌ها داشت؛ لذا هر دو درمان می‌تواند کمک به‌سزایی در زمینۀ مسائل خانوادگی و جلوگیری از طلاق داشته باشد.

comparing the effectiveness of positive-oriented psychotherapy with schema therapy on the quality of life and irrational beliefs

the purpose of this study was to compare the effectiveness of positive psychology therapy with schema therapy on quality of life and irrational beliefs in couples seeking divorce. the research method was a quasi-experimental design with two experimental groups and one control group, using a pre-test, post-test, and follow-up design. the statistical population consisted of all couples seeking divorce who referred to counseling centers in ahvaz. using purposive sampling, 45 individuals were selected and randomly assigned to three groups. experimental group 1 received eight 90-minute sessions of positive psychology interventions, while experimental group 2 received ten 90-minute sessions of schema therapy. the control group received no intervention. the instruments used were jones’s irrational beliefs questionnaire and the world health organization quality of life scale. the findings were analyzed using repeated measures analysis of covariance and post-hoc tests. the results indicated that both interventions had significant effects on quality of life and irrational beliefs in both the post-test and follow-up. positive psychology therapy was more effective in increasing quality of life, whereas schema therapy had greater effectiveness in reducing irrational beliefs. therefore, both therapies can significantly contribute to addressing family issues and preventing divorce.