تبیین ادعاهای امارات متحده عربی نسبت به جزایر سه‌گانه ایرانی از سال 1992 میلادی

امارات متحده عربی در دوم دسامبر 1971میلادی، پس از خروج نیروهای بریتانیا از خلیج فارس با ابتکار بریتانیا و موافقت کشورهای منطقه استقلال یافت. این کشور 21 سال پس از شکل‌گیری‌اش (1971- 1992م)، یعنی از سال 1992 میلادی، ادعای مالکیت بر سه جزیره ایرانی ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک را محور تقابل در سیاست خارجی خود در مقابل جمهوری اسلامی ایران قرار داد. علی‌رغم حاکمیت و مالکیت ایران بر این جزایر و اثبات آن با توجه به اسناد و مدارک معتبر در مجامع مختلف داخلی و بین‌المللی، باز شاهد اهداف پنهان امارات متحده عربی در این خصوص می‌باشیم. اهداف پنهان امارات عربی در قالب این پرسش که علل ادعاهای امارات متحده عربی نسبت به جزایر تنب و ابوموسی از سال 1992م، چیست؟ در این پژوهش مورد بررسی قرار می‌گیرد.روش این پژوهش توصیفی- تحلیلی و اسنادی از نوع پیمایشی و ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه و مصاحبه و منابع کتابخانه‌ای معتبر است. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده ها به‌وسیله نرم افزار spss نشان داد که فرایند کشورسازی و ملت‌سازی در هر کشور تازه تاسیس نیاز مبرمی به احساس ملیت یکپارچه و هویت ملی مستحکم دارد، به‌نظر می‌رسد این امر مهم برای کشور امارات متحده عربی از اساسی‌ترین دغدغه‌ها بوده است و ادعا نسبت به جزایر ایرانی، این تنها کشور غیرعربی خلیج فارس؛ می‌توانست این خواسته آنان را بر آورده سازد. بنابراین، فدراسیون امارات متحده عربی با این ادعاها به‌دنبال کشورسازی- ملت‌سازی است و همچنین می‌خواهد در برابر ایران یک پیروزی سیاسی بزرگ حاصل کند و اعتبار و نفوذ سیاسی خود را در منطقه و جهان بالا ببرد.