تبیین الگوی مدیریت بحران اجتماعی با رویکرد امنیتی مورد مطالعه؛ استان سیستان و بلوچستان

اصولا بحران یک فشار زایی روانی اجتماعی است که باعث درهم شکسته‌شدن انگاره های متعارف زندگی و واکنش‌های اجتماعی می‌شود و مدیریت‌بحران فرآیندی نظام‌یافته‌است که بحران‌های‌بالقوه درحوزه‌های‌مختلف را شناسایی، پیش‌بینی و سپس درمقابل آنها اقدامات پیشگیرانه تدوین می نماید. از این رو همواره باید مجموعه‌ای از طرح‌ها و برنامه‌های عملی برای مواجهه با بحران‌های‌احتمالی تنظیم‌گردد تا مدیران‌آمادگی رویارویی با وقایع پیش‌بینی‌نشده را کسب کنند. مطالعه حاضر به دنبال ارائه الگوی مدیریت بحران اجتماعیامنیتی در استان سیستان و بلوچستان می‌باشد. بدین منظور با روش کیفی و با استفاده از نظریه داده بنیاد با تعداد 35 نفر از متولیان مدیریت بحران استان مصاحبه عمیق به عمل آمد. مجموعه داده‌های جمع‌آوری شده پس از طی فرایند مقایسه مستمر داده‌ها و کدگذاری باز، محوری و انتخابی، در قالب 5 مقوله؛ هویت، نفوذ، مشروعیت، مشارکت و توزیع و 3 طبقه؛ امنیتی سیاسی، مدیریتی و اجتماعی فرهنگی، سازماندهی شدند و نتایج حاصل از تحلیل داده‌ها در قالب مدل مدیریت بحران اجتماعی امنیتی ارائه گردید. اینک در این مقاله ویژگی‌ها‌و شاخص‌های مهم هریک از بحران‌های مرتبط، با توجه به شرایط محیطی استان سیستان و بلوچستان تبیین گردیده و تحلیل نهایی بیانگر ضرورت اتخاذ راهبردهای مدیریت بحران اجتماعی امنیتی در استان از طریق؛ تغییر نگرش مرکز نسبت به این استان، برقراری عدالت اجتماعی و توزیع عادلانه ثمرات توسعه ملی در منطقه، تحکیم فرآیندهای همگراییملی‌و انسجام‌امنیتی‌و اجتماعی می‌باشد. این رویکرد می‌تواند به عنوان یک الگو برای خط‌مشی‌گذاری و تصمیم‌گیری در شرایط مشابه نیز بمنظور مدیریت بحران مورد استفاده قرار گیرد.

Explaining the Social Crisis Management Model with a Security Approach in Sistan and Baluchistan Province

Extended Abstract       Introduction In fact the crisis is a large and specific psychosocial stressor that disrupts conventional patterns of life and social reactions and creates new needs with physical and financial injuries threats and dangers. Crisis management as a systematic process is obliged to identify and predict potential crises in different areas with proper understanding of the past, present and future and then formulate active preventive systems against them. So, there should always be asset of plans and practical programs to deal with future crises in order to be prepared to face unpredictable events for managers; therefore, crises management emphasizes the necessity for regular prediction and preparation to deal with those internal and external issues that seriously threaten the life of the organization.  Methodology The present study aims at presenting a social crisis management model with a security approach in Sistan and Baluchistan province. For this reason, 30 crisis management officials of the province were interviewed deeply using qualitative method and datafocused theory. The data set which were collected after continuous comparison process of data and open, axial and selective coding, were organized into five identity, influence and 3 securitypolitical, managerial and socialcultural classes. Result and Discussion The final result of data analysis collected in the form of social crisis management model with security approach in Sistan and Baluchistan province was presented. This model aims at explaining the important features and indices of each crisis related to the model according to environmental conditions of Sistan and Baluchistan province‌. Conclusion In fact, these findings show socialsecurity crisis management perspective of Sistan and Baluchistan province that can be used as a model for policymaking and decisionmaking in crisis situations.