ژئواستراتژی آمریکا در آسیا پاسیفیک؛ تداوم یا تغییر؟

ایالات‌متحده آمریکا به‌عنوان قدرت برتر در نظام بین‌الملل همواره به‌دنبال موازنه‌‌سازی در مناطق مختلف به‌منظور عدم ظهور قدرت همسنگ خود در مناطق مختلف بوده است. پس از حادثه یازده سپتامبر مقابله با تروریسم به محور سیاست خارجی آمریکا و منطقه خاورمیانه نیز به‌عنوان منطقه محوری کنش سیاست خارجی‌این کشور تبدیل شد. اما با افزایش نقش منطقه آسیاپاسیفیک در اقتصاد و امنیت جهانی، باراک اوباما با طرح استراتژی محور آسیایی به‌دنبال اولویت‌‌بخشی به این منطقه در سیاست خارجی ‌این کشور بود. از نمودهای این استراتژی می توان به تلاش ایالات‌متحده جهت تقویت سیستم اتحادی و افزایش تعاملات با قدرت های در حال ظهور، تلاش جهت افزایش حضور نظامی، حضور چندجانبه فعال تر و پیشبرد دمکراسی و حقوق بشر بوده است. اما با توجه به چالش های پیش‌‌رو و انتخاب ترامپ به‌عنوان رئیس‌جمهور آمریکا سوالاتی در خصوص تداوم یا تغییر در این استراتژی این کشور مطرح شده است. این پژوهش با توجه به اهمیت آسیاپاسیفیک در اقتصاد، امنیت و سیاست جهان به بررسی پیامدهای مثبت و منفی رویکردهای مطرح شده دولت ترامپ می‌پردازد. با توجه به پیامدهای منفی کاهش حضور، این پژوهش بر این فرض مبتنی است که ایالات‌متحده گرچه همراه با تغییراتی، اما همچنان منطقه آسیاپاسیفیک را یکی از مهمترین اولویت های سیاست خارجی خود می داند.