الگوهای تامین منابع مالی و استخراج آموزه‌هایی برای نظام آموزش عالی ایران

از دو دهه پبش، مالیه آموزش و به ویژه تامین منابع مالی بعنوان یکی از موضوعات مهم برای کشورهای مختلف از جمله ایران مطرح بوده است. پرسش اصلی مطالعه حاضر، شناسایی مهم ترین الگوهای تامین مالی آموزش عالی در مقیاس جهانی است. هدف این پژوهش که با توصیفی و کتابخانه ایی انجام شده است، استخراج آموزه هایی جهت بهبود اوضاع مالی نظام آموزش عالی کشور می باشد. یافته ها نشان داد الگوی پارنیونس و پریت (2010)، بار و کراوفورد (2005) و زایدرمن و آلبرخت (1995) از جمله مهمترین الگوها هستند. با تآمل در الگوهای مطالعه شده و به مدد دانش نظری و تجربه عملی نویسندگان پیشنهاد شده است؛ در رشته هایی که دارای تقاضای اجتماعی و نرخ اشتغال بالایی هستند از الگوی تامین مالی بازاری و شبه بازاری استفاده شود و در سایر رشته ها که بخش غیر دولتی تمایل به سرمایه گذاری در آنها را ندارد، بهره گیری از الگوی دیوان سالارانه (دولتی) در اولویت قرار گیرد.

Introduction of Financial Models Using to Extract Lessons for Higher Education in Iran

for the last two decades, financing the higher education and specially funding have been posed as an important issue in most countries such as Iran. The main question of this study is to globally investigate financing models in higher education. The purpose of this research which is done by descriptive and library method is to extract some lessons in order to improve current financing conditions in Iran. Findings show that Praneviciene Puraite model (2010), Baro Crawford model (2005) and Ziderman Albrecht model (1995) are among the most important models. Based on these models and according of theoretical knowledge and practical experiences of authors it is suggested that quasimarket financing models should be used in the fields with high social demand and high employment rate. In other fields which nongovernmental actors do not show special interest for collaboration and investment, the bureaucracy model can be used.