مقایسه کیفیت دانشگاه صنعتی امیرکبیر و دانشگاه صنعتی شاهرود بر اساس مدل‌های رایج کیفیت

پژوهش حاضر به بررسی مقایسه‌ای کیفیت دو دانشگاه دولتی و صنعتی کشور پرداخته است. این تحقیق‌از نوع‌توصیفی ـ کاربردیو در زمره پژوهش‌زمینه‌یابی است. اعضای هییت علمی و مدیرانو کارکنان‌دانشگاه‌های دولتی اعم‌از مدیران عالی، میانی و عملیاتی و نیز کارکنانی که حداقل پست سازمانی آنها کارشناسی‌ به بالا باشد، جامعه آماری این پژوهش بوده‌اند. نمونه‌ای شامل ‌663 نفر از دو دانشگاه دولتی ـ صنعتی کشور (امیرکبیر و شاهرود) در این پژوهش مورد توجه ‌قرار گرفتند که با استفاده از روش ‌نمونه‌گیری‌ طبقه‌ای نسبی از جامعه‌ دانشگاه‌های دولتی ایران بر اساس دو عامل تقسیم‌بندی دانشگاه‌ها در 3 گروه (برخوردار، نیمه‌برخوردار، غیر برخوردار) و نیز تقسیم‌بندی صنعتی و غیرصنعتی دانشگاه‌ها، انتخاب شدند. داده‌های مورد نیاز این پژوهش از طریق مطالعات‌کتابخانه‌ای‌، و دو پرسشنامه محقق‌ساخته (پرسشنامه اعضای هییت علمی و پرسشنامه مدیران گروه‌های آموزشی، کارکنان، کارشناسان دانشگاه) جمع‌آوری شد و پس از تجزیه و تحلیل‌اطلاعات‌به‌کمک‌ نرم‌افزار excel, spss و پارامترهای آمار توصیفی و استنباطی نشان داده شدکه دانشگاه‌های مورد مطالعه به میزان متوسطی از استانداردهای مدل‌های رایج کیفیت برخوردارند. منظور از مدل‌های رایج کیفیت در تحقیق حاضر، استاندارد iso10015، الگوی کیفیت دمینگ، الگوی کیفیت جوران، الگوی کیفیت efqm، الگوی ansi و الگوی iwa2است که در تدوین دو پرسشنامه مورد استفاده در پژوهش، از آنها تاثیر گرفته شده و به عنوان یک استاندارد در تحلیل وضعیت کیفیت دو دانشگاه مورد پژوهش مورد بررسی قرار گرفته‌اند. با توجه به یافته‌های پژوهش این نتیجه حاصل شد که دو دانشگاه مورد بررسی در پژوهش از نظر پارامترهای کیفی در حد متوسطی قرار دارند و در مقایسه با مدل‌های رایج کیفیت در حد متوسطی، از عوامل کیفیت برخوردارند.