مدل‌سازی ترافیک شهر تهران و بررسی راهکارهای بهبود پایدار آن با رویکرد پویایی‌شناسی سیستم‌ها

یکی از بزرگ‌ترین و اصلی‌ترین مشکلات شهرها به‌ویژه شهرهای بزرگ، مسئله ترافیک شهری است. با توجه به آثار ترافیک شهری بر ابعاد مختلف زندگی شهروندان و اهمیت حمل‌ونقل به‌عنوان نبض حیات شهرها، تعیین راهبرد و سیاست‌گذاری برای کنترل و کاهش ترافیک اهمیت فراوانی دارد. همچنین به دنبال مسئله حمل‌ونقل شهری موضوعاتی مانند آلودگی هوا، مصرف سوخت و ازدحام ترافیکی نیز مطرح می­شوند. این تحقیق، به مسئله ترافیک شهری، با رویکرد مدل‌سازی دینامیکی و پویایی­شناسی سیستم­ها می­پردازد. در این پژوهش ابتدا به مدل‌سازی دینامیکی رفتار ترافیکی در شهرهای بزرگ و تعاریف موردنیاز پرداخته شده و سپس با داده‌های شهر تهران مدل شبیه‌سازی شده و در نهایت سیاست‌هایی جهت بهبود ترافیک شهر تهران ارایه شده است. برای به دست آوردن رابطه بین متغیرها نیز، از روش رگرسیون و مصاحبه با نخبگان استفاده شده است. در بین سیاست­های شبیه سازی شده کم اثرترین آن‌ها، سیاست افزایش طول معابر شهری بوده و نتایج مدل نشان می­دهد که افزایش طول خط مترو نیز به تنهایی موجب کاهش ترافیک بلند مدت در شهرها نخواهد شد. بهترین سیاست­ها نیز شامل سیاست افزایش هزینه استفاده از حمل و نقل شخصی، سیاست ایجاد شهر الکترونیک، سیاست توسعه مبتنی بر حمل و نقل همگانی و تعادل فاصله محل کار و تحصیل با محل زندگی است.

traffic modeling in tehran city and investigating its sustainable improvement solutions with systems dynamics approach

one of the biggest and main problems of cities, especially big cities, is the problem of urban traffic. considering the effects of urban traffic on various dimensions of citizens’ lives and the importance of transportation as the pulse of the life of cities, it is very important to determine strategies and policies to control and reduce traffic. also, following the issue of urban transportation, issues such as air pollution, fuel consumption and traffic congestion are also raised. in this research, firstly, the dynamic modeling of traffic behavior in big cities and the required definitions are discussed, then the model is simulated with the data of tehran city, and finally, policies are presented to improve traffic in tehran city. to obtain the relationship between the variables, the regression method and interviews with elites have been used.among the simulated policies, the policy of increasing the length of urban passages is the least effective, and the results of the model show that increasing the length of the metro line alone will not reduce long-term traffic in cities. the best policies also include the policy of increasing the cost of using personal transportation, the policy of creating an electronic city, the transit oriented development (tod) and the balance of the distance between the workplace and education and the place of residence.e.