تاثیر عدم‌ قطعیت‌ عیار در برنامه‌ریزی تولید بلندمدت ذخایر دو عنصری

برنامه ریزی تولید بلندمدت تاثیر بسزایی در ارزیابی اقتصادی پروژه های معدنی دارد. در برنامه ریزی تولید استفاده از یک مدل بلوکی عیاری بادقت بالا اهمیت ویژهای دارد. برای ایجاد مدل بلوکی عیاری انتخاب یک روش تخمین مناسب گامی مهم تلقی میشود. معمولاً برای تخمین عیاردر کانسارهای چند عنصره از روش کوکریجینگ ( cokriging ) استفاده می شود اما این روش به دلیل وجود اثر هموارسازی، معمولاً با خطا همراهاست. برای حل این مساله می توان از روش سنتی شبیه سازی توام متوالی گوسی ( sgcosim ) استفاده نکرد. اما این روش نیز به دلایلی ماننداستفاده از انواع مدل های واریوگرام، پیچیدگی محاسبات، زمان بر بودن و دشواری اعتبارسنجی، جذابیت کمتری دارد. برای حل این مساله،می توان با استفاده از روش هایی مانند تبدیل شرطی متوالی ( sct ) و یا تحلیل مولفه های اصلی ( pca)، همبستگی بین عناصر را حذف کرد.ایراد اساسی در روش های فوق عدم امکان حذف همبستگی در همه گام ها است. برای این منظور در ابتدا می توان از روش فاکتورهایخودهمبستگی کمینه/بیشینه ( maf ) همبستگی را حذف و در مرحله بعد، عناصر مستقل را با روش شبیه سازی متوالی گوسی ( sgs)،شبیه سازی کرد. در این پژوهش، کانسار سرب و روی گوشفیل به عنوان مطالعه موردی در نظر گرفته شده است. به منظور تخمین عیار از روشکوکریجینگ و برای حذف همبستگی روش maf مورد استفاده قرار گرفت و پس از آن برای شبیه سازی، روش sgs به کار گرفته شد. درنهایت، مقایسه نتایج برنامه ریزی تولید بلندمدت، برای مدل های عیاری حاصل از روش های تخمین و شبیه سازی انجام گرفت که بر اساس آنnpv حاصل از روش کوکریجینگ، 44 درصد کمتر از npv کمینه بهدست آمده از مدل های شبیه سازی شده است.