مطالعه موردی اثر گوارد داده‌های ایستگاه‌های دیدبانی و جوّ بالا بر برون‌داد بارش مدل wrf روی منطقه ایران

مسئله پیش بینی عددی وضع هوا یک مسئله مقدار مرزیاولیه است. بنابراین، پیش بینی نیازمند دانستن شرایط اولیه جوّ است که البته باید بهترین برآورد ممکن از حالت جوّ باشد. مدل های منطقه ای پیش بینی عددی وضع هوا دارای خطاهایی هستند که بخشی از این خطاها ناشی از عدم قطعیت موجود در شرایط اولیه مدل است. در این مقاله که حاصل یک کار پژوهشی محدود است، تلاش می شود تاثیر استفاده از داده های دیدبانی سطح زمین و جوّ بالا از طریق فرایند داده گواری به منظور برآورد بهتری از شرایط اولیه جوّ و در نتیجه پیش بینی نشان داده شود. روش کار به این صورت بوده است که مدل عددی wrf (weather research and forecasting) برای چهار سامانه بارشی برگزیده یک بار با استفاده از داده گواری و بار دیگر بدون استفاده از آن اجرا و برون داد هر حالت تا 72 ساعت به طور متناظر مقایسه شده است. نتایج نشان می دهد داده گواری تاثیر مطلوبی بر برون داد بارش داشته و پیش بینی آن را بهبود داده است. از نظر کیفی و با روش درستی سنجی چشمی، الگوی بارش با استفاده از کشانش (nudging) شباهت بیشتری با الگوی بارش واقعی دارد. درستی سنجی آماری نیز که با استفاده از شاخص های me و mae (میانگین خطا و میانگین مطلق خطا) انجام شده است، نشان می دهد که مقادیر شاخص های me و mae در حالتی که کشانش به کار رفته، به ترتیب به‌طور میانگین نسبت به حالت بدون کشانش، 18 و 15 درصد کمتر شده است.