شناسایی گسل‌ها در داده‌های لرزه‌ای بازتابی به کمک نشانگر سوبل

گسل‌ها یکی از مهم ترین رویدادهای زمین‌شناسی هستند که در اکتشافات معدنی، هیدروکربنی و مطالعات زمین‌شناختی از اهمیت بسیار زیادی برخوردارند. گسل‌ها به منزله یک تله ساختاری هیدروکربنی می‌باشند و از این رو شناخت و تعیین محل دقیق آنها عامل مهمی در توصیف مخازن هیدروکربنی است. در داده‌های لرزه‌ای بازتابی، گسل‌ها به صورت ناپیوستگی در امتداد بازتابنده‌ها و تغییر دامنه مشاهده می‌شوند. به دلیل ماهیت داده‌های لرزه‌ای، شناسایی صفحه گسل در این داده‌ها، فرایندی دشوار است و تعیین محل دقیق آنها به تنهایی از روی داده لرزه‌ای به ‌ندرت امکان‌پذیر است. نشانگرهای لرزه‌ای، ابزاری هستند که اطلاعات نهفته در داده‌های لرزه‌ای را آشکار می‌نمایند و امکان تفسیر کمّی را در اختیار مفسر لرزه‌نگاری فراهم می‌آورند. در این مقاله، صافی سوبل دو بُعدی و سه بُعدی به منزله یک نشانگر لرزه‌ای برای شناسایی و تعیین موقعیت گسل‌ها در داده لرزه‌ای بازتابی معرفی می‌شود. این صافی، یکی از ابزارهای پرکاربرد در فرایند تشخیص لبه در پردازش تصاویر است که گرادیان تصویر را محاسبه می‌کند و به تغییرات دامنه حساس است. به منظور بررسی عملکرد این روش در شناسایی گسل‌ها، نشانگر سوبل بر روی داده های لرزه‌ای مصنوعی و واقعی در دو حالت دوبعدی و سه بعدی مورد بررسی قرار می‌گیرد و نتایج حاصل با نتایج نشانگر همدوسی مقایسه می‌شود. بررسی نتایج به دست آمده نشان می‌دهد که نشانگر سوبل می‌تواند به مثابه یک نشانگر مناسب برای شناسایی گسل‌ها در داده‌های لرزه‌ای بازتابی مورد استفاده قرار بگیرد.