بررسی کاربرد عدد موج محلی در برآورد عمق داده‌های مغناطیسی؛ بررسی موردی: معدن سنگ آهن سیریز

سیگنال تحلیلی یک کمیت مختلط است که می‌توان آن را با دو مولفه دامنه و فاز بیان کرد. عدد موج محلی برابر با شدت تغییرات مولفه فاز سیگنال تحلیلی است. در سال‌های اخیر این روش به طور گسترده در پردازش داده‌های مغناطیسی، شامل تعیین موقعیت افقی و عمق توده‌‌های مغناطیسی استفاده شده است. مانند دامنه سیگنال تحلیلی می‌توان عدد موج محلی مراتب بالاتر را نیز محاسبه و از آنها در تفسیر داده‌های مغناطیسی استفاده کرد. از روش عدد موج محلی به دو صورت در برآورد عمق توده‌‌های مغناطیسی استفاده می‌‌شود. 1) برآورد عمق با استفاده از مقدار بیشینه‌‌ عدد موج. در صورت داشتن دانش اولیه نسبت به مدل توده، می‌توان عمق برخی مدل‌های خاص (تماس (کنتاکت)، دایک نازک، و استوانه افقی) را برآورد کرد. برای این منظور فقط از مشتقات مرتبه دوم استفاده می‌شود. با استفاده از این روش می‌‌توان هم‌زمان با عمق، شاخص ساختاری توده را نیز برآورد کرد که این امر مستلزم استفاده از مشتقات مرتبه سوم میدان پتانسیل است و در صورت وجود نوفه‌‌ در داده‌‌ها، می‌تواند بر نتایج تاثیر‌گذارد. 2) برآورد عمق و موقعیت افقی توده با استفاده از عدد موج محلی تعمیم‌یافته. در روش دوم بدون نیاز به دانش قبلی، نسبت به مدل توده می‌توان عمق و موقعیت افقی آن را برآورد کرد. روش‌های مبتنی بر عدد موج محلی روی داده‌های نیم‌رخ‌‌ و شبکه‌بندی شده قابل اجرا هستند. در این مقاله به طور کامل روش‌های برآورد عمق بر مبنای عدد موج محلی معرفی و محدودیت‌ها، معایب و مزایای هرکدام با اِعمال بر داده‌های مغناطیسی مصنوعی ذکر شده‌ است. از این روش برای تفسیر داده‌های واقعی مغناطیسی در محدوده اکتشافی سیریز استفاده شده است.