جداسازی و کشت آزمایشگاهی سلول های کراتینوسایت پوست انسان و تهیه ورقه اپیدرمی

زمینه و هدف: کراتینوسایت های انسانی در شرایط آزمایشگاهی به روش های مختلف کشت داده شده و با استفاده از نمونه کوچکی از پوست سطح وسیعی از ورقه اپیدرمی تولید می شود که به عنوان گرافت برای معالجه اپیدرم آسیب دیده به خصوص در سوختگی موارد مصرف دارد. هدف از این مطالعه جداسازی و کشت آزمایشگاهی سلول های کراتینوسایت پوست انسان و تهیه ورقه اپیدرمی بدون استفاده از لایه تغذیه کننده متشکل از فیبروبلاست های 3t3 موش بود .روش اجرا: نمونه کوچکی از پوست انسان با ضخامت نسبی به قطعات کوچک تقسیم نموده و با استفاده از روش تریپسین گرم اپیدرم از درم جدا شد سپس کراتینوسایت ها از اپیدرم جدا و در محیط کشت dmem حاوی سرم و مکمل های مختلف از جمله کلراتوکسین و فاکتور رشد اپیدرمی با دانسیته بالا کشت داده شده شدند ورقه اپیدرمی یکپارچه ی حاصله با استفاده از آنزیم دیسپاز گرید ii جدا و بر گاز وازلینه منتقل شد هم چنین ورقه اپیدرمی از نظر بافت شناسی مورد مطالعه قرار گرفت. یافته ها: کراتینوسایت ها به صورت کلنی های متعدد رشد و گسترش یافتند و ورقه اپیدرمی یکپارچه نازک و متشکل از چند لایه سلول ایجاد کردند با گذشت زمان لایه های سلول افزایش یافته و ورقه اپیدرمی ضخیم تر شد در مواردی که رشد و گسترش کراتینوسایت ها ناچیز بود یا از دانسیته پایین سلول در کشت استفاده شد فیبروبلاست ها نیز که در سوسپانسیون اولیه سلولی وجود داشتند رشد کردند در بررسی بافت شناسی ورقه اپیدرمی حاصله سلول های زاید در لایه بازال وسلول هایی با تمایز نسبی در لایه سوپرا بازال و نیز ملانوسیت ها دیده شد ورقه اپیدرمی پس از جداشدن به وسیله دیسپاز منقبض شد وابعاد آن کاهش یافت.نتیجه گیری: اتوگرافت هیا اپیدرمی کشت شده موارد مصرف بالینی و پژوهشی گسترده ای دارند برای تهیه ورقه اپیدرمی ضخیم تر و متشکل از لایه های سلولی بیش تر به تر است دو تا سه هفته پس از کشت اقدام به جداسازی آن به وسیله دیسپاز کرد.