ارزیابی عملکرد ان- استیل سیستیین با برخی فاکتور های کبدی و کلیوی موجود در پلاسما در مسمومیت با استامینوفن

زمینه: مسمومیت با استامینوفن هر ساله باعث بروز نارسایی های حاد کبدی و کلیوی احتمالی در جوامع مختلف می‌شود. ان- استیل سیستیین که اولین‌بار در سال 1970 به‌عنوان آنتی دوتی تاثیرگذار برای مقابله با مسمومیت با استامینوفن پیشنهاد شد، از باند شدن napqi به سلول‌های کبدی جلوگیری می‌کند. روش‌ها: در این مطالعه تعداد 30 نفر از افرادی که با میانگین سنی 27 سال در طول یک سال به‌دلیل مسمومیت با استامینوفن به بخش مسمومیت بیمارستان سینای تبریز مراجعه نموده بودند شرکت کردند. در طول 24 ساعت حضور در بخش درمانی، نمونه خون نمونه‌ها تهیه و در لوله‌های هپارینه جمع آوری شد. پس از سانترفیوژ پلاسمای خون جدا شده و تا زمان آنالیز با روش کروماتوگرافی با کارایی بالا و کیت‌های آزمایشگاهی سنجش آنزیم‌های کبدی و گلوتاتیون پراکسیداز در دمای c °70- نگه‌داری شد. یافته‌ها: اختلاف سطح فعالیت گلوتاتیون پراکسیداز بین افراد سالم و بیماران در ابتدا معنادار بود (05/0p < ) اما در ادامه درمان این اختلاف معنادار از بین رفت. در مدت 24 ساعت پس از درمان تفاوت معناداری بین سطح اوره در افراد بیمار و کنترل سالم دیده شد (05/0p < ) درحالی‌که در بدو معالجه و قبل از تجویز ان- استیل سیستیین تفاوت معناداری بین سطوح پلاسمایی اوره مشاهده نشد (05/0p > ).نتیجه‌گیری: سطح فعالیت گلوتاتیون پراکسیداز قبل ازتغییر محسوس سطح آنزیم‌های روتین کبدی تغییر کرد. سطح اوره پس از گذشت 24 ساعت از درمان با وجود اتصال سرم و احتمالاً وجود هیدراتاسیون،افزایش یافت.